DEVELOPMENT OF A SYSTEMS MANAGEMENT MODEL USING COMMUNITY PARTICIPATION TO ENHANCE EDUCATIONAL TOWARD A QUALITY SCHOOL AT WAT KHUAN RAE SCHOOL UNDER THE PHATTHALUNG PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) investigate the fundamental information required for developing a systems management model using community participation; 2) develop the model; 3) implement the developed model; and 4) evaluate the systems management model using community participation to enhance educational quality toward a quality school at Wat Khuan Rae School under the Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1. This study employed a research and development (R&D) approach using both qualitative and quantitative methods. The key informants consisted of 12 teachers, 7 members of the basic education school committee, 5 community representatives, and 140 students enrolled in the 2024 academic year, selected through purposive sampling. The research instruments included questionnaires, interview forms, evaluation forms, and record forms validated by experts for content validity. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The results revealed that 1) the school required a systems management approach that emphasized participation from all stakeholders, particularly in participatory planning, monitoring and evaluation, and continuous reflection for improvement; 2) the Systemic Management Model with Community Participation (PAER Model) consisted of six components: principles, objectives, inputs, a participatory systemic management process, outcomes, and measurement and evaluation. The operational process comprised four stages: Participatory Planning (P), Action (A), Evaluation (E), and Reflection (R); 3) the implementation of the model enhanced systematic school management by promoting active participation among stakeholders throughout all operational stages, resulting in the highest level of educational quality across the five quality school indicators ( = 4.62, S.D. = 0.30); and 4) the overall evaluation indicated that the model was appropriate at the highest level (
= 4.79, S.D. = 0.24).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ขวัญจิรา จำปา และคณะ. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(1), 430-447.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2558). เทคนิคการเขียนเค้าโครงการวิจัย: แนวทางสู่ความสำเร็จ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทรงพล เจริญคำ. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนคุณภาพของโรงเรียนวัดบางขุนเทียนนอก. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(2), 343-359.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
โรงเรียนวัดควนแร่. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self - Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2567. พัทลุง: โรงเรียนวัดควนแร่.
สมาพร ลี้ภัยรัตน์ และคณะ. (2560). รูปแบบการบริหารคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับประถมศึกษา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(100), 261-273.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการดำเนินงานโครงการโรงเรียนคุณภาพตามนโยบาย “1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ”. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
อร่าม วัฒนะ. (2561). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Bertalanffy, L. von. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George Braziller.
Cohen, J. M. & Uphoff, N. T. (1980). Participation's place in rural development: Seekingclarity through specificity. World Development, 8(3), 213-235.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Engineering Study.
Gall, M. et al. (2003). Educational research: An introduction. (7th ed.). Boston, MA: Allyn and Bacon.
Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and practice. (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
Katz, D. & Kahn, R. L. (1978). The social psychology of organizations. (2nd ed.). New York: Wiley.
Stufflebeam, D. L. & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. San Francisco, CA: Jossey - Bass.
Tiwong, P. et al. (2025). Development of educationadministration model towards excellence in the 21st century for Thailand’s primarychools. International Education Studies, 18(2), 36-46.
