การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องประวัติศาสตร์ดนตรีสากล โดยใช้สื่อนวัตกรรมศิลาจารึกเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/7 โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อนวัตกรรมศิลาจารึกประวัติศาสตร์ดนตรีสากล 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน โดยใช้สื่อนวัตกรรมศิลาจารึก 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนรู้โดยใช้สื่อนวัตกรรมศิลาจารึก กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/7 โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม จำนวน 29 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีแบบกลุ่มตัวอย่างไม่เป็นอิสระต่อกัน (t-test for Dependent Samples) สื่อนวัตกรรมศิลาจารึกประวัติศาสตร์ดนตรีสากลที่พัฒนาขึ้น มีลักษณะเป็นสื่อประดิษฐ์จำลองรูปแบบแท่งศิลาโบราณเพื่อเปลี่ยนเนื้อหาประวัติศาสตร์ดนตรีที่เป็นนามธรรมให้เป็นรูปธรรมที่สัมผัสได้จริง ภายในประกอบด้วยสรุปเนื้อหาวิวัฒนาการดนตรีตะวันตกแต่ละยุคสมัยพร้อมภาพประกอบ เพื่อเชื่อมโยงสู่ฐานข้อมูลมัลติมีเดีย

ผลการวิจัยพบว่า สื่อนวัตกรรมดังกล่าวมีประสิทธิภาพ 86.72/84.48 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่กำหนดไว้ ผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียน นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ย  เท่ากับ 8.83 (S.D. = 3.85) และหลังเรียน นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ย  เท่ากับ 16.90 (S.D. = 1.68) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ด้านความพึงพอใจของนักเรียนต่อสื่อนวัตกรรมศิลาจารึกทั้ง 3 ด้านอยู่ในระดับมาก (  = 4.41, S.D. = 0.41) พบว่า ด้านประโยชน์และทัศนคติที่มีต่อการเรียน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 4.47) รองลงมาคือ ด้านเนื้อหาและการจัดกิจกรรม ( = 4.39) และ ด้านคุณภาพของสื่อนวัตกรรม ( = 4.37) ตามลำดับ