ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC ที่มีผลต่อ ทักษะการสำรวจของเด็กปฐมวัย โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1
คำสำคัญ:
กิจกรรมประกอบอาหาร, ขั้นตอน PICC, ทักษะการสำรวจบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาผลของการจัดกิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC ที่มีต่อการพัฒนาทักษะการสำรวจของเด็กปฐมวัย และ 2)เพื่อเปรียบเทียบทักษะการสำรวจของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมดังกล่าว กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ เด็กชายและหญิง อายุระหว่าง 4-5 ปี ชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนบ้านขามใหญ่ จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 15 คน โดยใช้การสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster sampling) การทดลองใช้รูปแบบการวิจัยแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลัง (One Group Pretest-Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC จำนวน 24 ครั้ง และแบบสังเกตพฤติกรรมทักษะการสำรวจที่ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ การเลือก การแสวงหาความรู้ การวิเคราะห์ และการค้นพบคำตอบ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t-test แบบ Dependent Samples
ผลการวิจัยพบว่า 1)ก่อนการจัดกิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC เด็กปฐมวัยมีทักษะการสำรวจโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ และหลังจากได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC เด็กปฐมวัยมีทักษะการสำรวจโดยรวมอยู่ในระดับสูง 2)เด็กปฐมวัยมีทักษะการสำรวจภายหลังได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC สูงกว่าก่อนการได้รับกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่ากิจกรรมประกอบอาหารด้วยขั้นตอน PICC มีประสิทธิภาพในการพัฒนาทักษะการสำรวจของเด็กปฐมวัยและส่งผลในระดับที่สูงขั้น อันเป็นแนวทางที่ครูสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดประสบการณ์เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กในระดับปฐมวัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ดวงพร ผกามาศ. (2554). ความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารประเภทขนมไทย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพที่มีประสิทธิภาพ .(พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพมหานคร: สานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณิชาพัชร์ สายกระสินธุ์, ชลาธิป สมาหิโต, และ ปิยะนันท์ หิรัณย์ชโลทร. (2566). ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารที่มีต่อทักษะการคิดยืดหยุ่นของเด็กปฐมวัย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(4), 1443–1454.
นนทชนนปภพ ปาลินทร. (2554). การพัฒนารูปแบบการสอนแบบ PICC เพื่อส่งเสริมทักษะการสร้างความรู้ ของเด็กปฐมวัย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปิยนุช แข็งสิการ. (2561). ผลการจัดประสบการณ์แบบสืบเสาะความรู้ที่มีต่อทักษะการสังเกตและ ทักษะจำแนกประเภทของเด็กปฐมวัย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ศรินญา ทรัพย์วารี. (2552). ผลของการจัดกิจกรรมประกอบอาหารที่มีต่อทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย. ใน ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุภาวดี โสภาวัจน์ และ ปัทมาวดี เลห์มงคล. (2561). ผลของการจัดกิจกรรมประกอบอาหารโดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Hohmann, M., & Weikart, D. P. (2002). Educating young children: Active learning practices for preschool and child care programs. Ypsilanti, MI: HighScope Press.
Piccone, J. (2010). Curiosity and exploration. Retrieved May 24, 2010, from https://www.csun.edu/~vcpsy00h/students/curious.htm
