ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ Picture Word Inductive Model (PWIM) เสริมด้วยวิธีการสอนโฟนิกส์ (Phonics) ต่อความสามารถ การอ่านและเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
คำสำคัญ:
รูปแบบการสอน PWIM, วิธีการสอนโฟนิกส์, การอ่านสะกดคำ, การเขียนสะกดคำบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถการอ่านสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ Picture Word Inductive Model (PWIM) เสริมด้วยวิธีการสอนโฟนิกส์ (Phonics) 2) เปรียบเทียบความสามารถการอ่านสะกดคำหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) เปรียบเทียบความสามารถการเขียนสะกดคำก่อนและหลังเรียน และ 4) เปรียบเทียบความสามารถการเขียนสะกดคำหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านนาตูม ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 8 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 8 แผน 2) แบบประเมินความสามารถการอ่านสะกดคำ 3)แบบประเมินความสามารถการเขียนสะกดคำ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ t-test for Dependent Samples และ t-test for One Sample
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีความสามารถการอ่านสะกดคำหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนมีความสามารถการอ่านสะกดคำหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีความสามารถการเขียนสะกดคำหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) นักเรียนมีความสามารถการเขียนสะกดคำหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่ากระบวนการเรียนรู้ที่บูรณาการระหว่างการใช้ภาพเป็นฐานและการฝึกออกเสียงอย่างเป็นระบบช่วยพัฒนาทักษะทางภาษาของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ศรีงาม. (2565). การพัฒนาทักษะการอ่านและเขียนสะกดคำโดยใช้วิธีสอนแบบ โฟนิกส์ (Phonics) ร่วมกับเกมการศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ในวิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จินตนา ใบกาซูยี. (2563). เทคนิคการสอนอ่านเขียนสำหรับเด็กยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สถาบันวิชาการสานสัมพันธ์.
ฐะปะนีย์ นาครทรรพ. (2545). การสอนภาษาไทย ระดับประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
ปิลันธนา ศุภดล และคณะ ( 2557) . ผลการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้ Picture Word Inductive Model ที่มีผลต่อการอ่าน การเขียน และการแต่งประโยคของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ด้วยกระบวนการศึกษาชั้นเรียน. ใน รายงานผลการวิจัยกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายประถมศึกษา (ศึกษาศาสตร์).
รัชฎากาญจน์ ใยดี. (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงคำศัพท์ภาษาอังกฤษด้วยแบบฝึกทักษะการอ่านออกเสียงแบบโฟนิกส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. ในวิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
รุ่งอรุณ โรจน์รัตนาดำรง ไชยศรี. (2561). การศึกษาปัญหาการเรียนอ่านเขียนของนักเรียนไทยและนักเรียนต่างด้าวและการแก้ปัญหาด้วยแบบเรียนที่พัฒนาตามแนววิธีการสอนแบบโฟนิกส์. ใน รายงานวิจัย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). รายงานผลการประเมินคุณภาพผู้เรียน (NT) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2567. สำนักทดสอบทางการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 และมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดฯ (ฉบับปรับปรุง 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุพัตรา ศรีธรรมมา. (2562). การพัฒนาความสามารถในการอ่านและการเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้แบบ PWIM ร่วมกับแผนผังความคิด. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุรีพรรณ ฉันวิจิตร. (2557). การพัฒนาทักษะการเขียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ โดยใช้วิธีการสอนแบบ 6 PWIM (Picture Word Inductive model). เรียกใช้เมื่อ 10 พฤษภาคม 2568. จาก http://www.t3samakkee.ac.th /newsdetail__12553.
Calhoun, E. F. (1999). Teaching beginning reading and writing with the picture word inductive model. Association for Supervision and Curriculum Development.
Glass, G. V., & Smith, M. L. (1979). Meta-analysis of research on the relationship of class size and achievement. Educational Evaluation and Policy Analysis, 1(1), 2–16.
Paivio, A. (1986). Mental representations: A dual coding approach. Oxford University Press.
