ปัจจัยการตัดสินใจของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการบริหารสถานศึกษา กรณีศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2
คำสำคัญ:
ปัจจัยการตัดสินใจ, การใช้หลักฐานเชิงประจักษ์, ประสิทธิภาพ, การฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายของการศึกษานี้ 1) เพื่อวิเคราะห์ระดับปัจจัยการตัดสินใจโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียน 2) เพื่อวิเคราะห์ประสิทธิภาพในการจัดการองค์กรทางการศึกษาของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียน และ3) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยการตัดสินใจของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการจัดการองค์กรทางการศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้คือ
รองผู้อำนวยการสถานศึกษาที่สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 รวมทั้งสิ้น 140 คน โดยมีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ โดยจำแนกออกเป็นขนาดของการวิเคราะห์ข้อมูลในงานวิจัยฉบับนี้ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลัก โดยมีสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพราะว่าความถี่ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์กถดถอยเชิงซ้อน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และพบว่า 1) องค์ประกอบด้านการตัดสินใจโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนในภาพรวมมีค่าคะแนนเฉลี่ยอยู่ในเกณฑ์สูง โดยเมื่อจำแนกตามรายมิติพบว่า มิติด้านการค้นหาทางเลือก
มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเป็นอันดับแรก ตามด้วยกระบวนการนำการตัดสินใจไปปฏิบัติ และการระบุประเด็นปัญหา 2) ประสิทธิภาพในการจัดการองค์กรทางการศึกษาของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียน เมื่อพิจารณาคะแนนเฉลี่ยรวม จัดอยู่ในระดับมาก 3) ปัจจัยการตัดสินใจของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการบริหารสถานศึกษา พบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพล ได้แก่ ด้านการกำหนดปัญหา (β = 0.24)
ด้านการปฏิบัติตามการตัดสินใจ (β = 0.18) ด้านการค้นหาทางเลือก(β = 0.16) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
จุฑามาศ ดีแป้น. (2563). การตัดสินใจของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นพวรรณ คำเพ็ญ. (2566). การตัดสินใจของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนกับการทำงานเป็นทีมของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2567). ทักษะที่จำเป็นต่อชีวิตสำหรับผู้เรียนในโลกยุคใหม่: รวมพลังสร้างกรอบทักษะ ระบบนิเวศการเรียนรู้ และแนวทางการขับเคลื่อน. สำนักพิมพ์วิช.
มูฮามัดตอยูดีน เจ๊ะแว. (2564). ประสิทธิภาพการบริหารงานของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนตามการรับรู้ของผู้บริหาร และครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปัตตานี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
สุธาสินี แสงมุกดา. (2566). การพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(2), 240-252.
สุรชัย เทียนขาว. (2564). แบบการตัดสินใจของผู้บริหารโรงเรียน. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(4), 355-373.
เสรี ภักดี. (2564). กระบวนการบริหารของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดยะลา. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
อดุลย์ อุบาล. (2566). พฤติกรรมการบริหารของผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Marsh, J.A., Pane, J.F., & Hamilton, L.S. (2006). Making sense of data-driven decision making in education. Santa Monica, CA: RAND Corporation.
Schildkamp, K., Poortman, C. L., & Handelzalts, A. (2016). Data teams for school improvement. School Effectiveness and School Improvement, 27(2), 228-254.
Wayman, J. C., Jimerson, J. B., & Cho, V. (2012). Organizational considerations in establishing the data-informed district. School Effectiveness and School Improvement, 23(2), 159-178.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper. & Row.
