แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูโรงเรียนขยายโอกาส ทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา อุดรธานี เขต 1
คำสำคัญ:
แแนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัล, ทักษะดิจิทัลของครู, โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู 2) หาแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู และ 3) ประเมินแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครู โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานีเขต 1 ประจำปี 2567 จำนวน 291 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.92 - 0.99 มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.99 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็น (PNImodifiedPNI modified) ระยะที่ 2 หาแนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู ใช้เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง กลุ่มผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้บริหารสถานศึกษาที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นสถานศึกษาที่มีความเป็นเลิศในด้านพัฒนาทักษะดิจิทัล จำนวน 9 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง ระยะที่ 3 ประเมินแนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู ใช้เครื่องมือเป็นแบบประเมินแนวทาง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความเหมาะสม ด้านความเป็นไปได้ และด้านความเป็นประโยชน์ โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 9 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง
ผลการวิจัย พบว่า
1) สภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และอยู่ในระดับมาก ตามลำดับ และมีค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็น อยู่ระหว่าง 0.24 – 0.59
2) แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู ประกอบด้วย 5 ด้าน รวมทั้งสิ้น 25 แนวทาง
3) ผลการประเมินแนวทางการจัดการศึกษาเรียนร่วมฯ ในด้านความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กรณัฏฐ์ ฐิตากรพงศ์สถิต. (2565). สภาพความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร. วารสารรัชต์ภาคย์ สถาบันรัชต์ภาคย์, 16(47), 189-206.
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). โครงการจัดการความรู้ด้านภัยเทคโนโลยี.กรุงเทพ ฯ :กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
ณัฐิกานต์ ปังศรีวงศ์ . (2563). การพัฒนาทักษะด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนตลาดหนองหวาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 2. ใน การค้นคว้าอิสระ ครุศาสตรมหาบัณฑิตสุราษฎร์ธานี : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ปัณณทัต จําปากุล. (2565). ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ: วิถีแห่งการพัฒนาครูยุคดิจิทัล. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(2), 57-73.
ปรัชญา เวสารัชช์. (2566). สมรรถนะดิจิทัลของครูในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: ความท้าทายและโอกาส. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(2), 45-60.
ปรัชญา เวสารัชช์, และคณะ. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานโดยใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(3), 112-128.
วิจารณ์ พานิช. (2565). ทักษะดิจิทัลของครูไทย: สถานการณ์ปัจจุบันและทิศทางในอนาคต.วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 21(3), 78-92.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการพัฒนาครูด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2561). การพัฒนาทักษะดิจิทัลสำหรับข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. วารสารข้าราชการครูและ บุคลากรทางการศึกษา, 39(1), 5-8.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์กรมหาชน). (2563). ร่างแผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทยพ.ศ. 2563 - 2565. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ ฯ : โรงพิมพ์พิมพลักษณ์.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2563). การพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูไทยในยุคการศึกษา 4.0. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 45-60.
Kiss, M. (2017). Digital skills in the EU labour market. Retrieved May 25, 2022,from https ://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/cb9ff359-e2c9-11e6-ad7c-01aa75ed71a1/language-en
