การประเมินโครงการเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา กลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2
คำสำคัญ:
การประเมินโครงการ, เศรษฐกิจพอเพียง, กลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมาบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินโครงการเศรษฐกิจพอเพียง โดยประเมินด้านปัจจัยนำเข้า (Input) ด้านกระบวนการดำเนินงาน (Process) ด้านผลผลิต (Output) ตามรูปแบบการประเมินเชิงระบบ (System Approach Model) และหาแนวทางพัฒนาโครงการเศรษฐกิจพอเพียง ของสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร ครู นักเรียน ผู้ปกครอง และคณะกรรมการสถานศึกษา รวมทั้งสิ้นจำนวน 274 คน ซึ่งได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างของเคร็จซี่และมอร์แกน และสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ แจกแจงความถี่ (f) ร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis)
ผลการวิจัยพบว่า (1) การประเมินโครงการเศรษฐกิจพอเพียง โดยภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก และผ่านเกณฑ์การประเมิน เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านผลผลิต (Output) ( =4.31, S.D.=0.48) รองลงมา ด้านกระบวนการดำเนินงาน (Process) ( =4.18, S.D.=0.54) และด้านปัจจัยนำเข้า (Input) ( =4.12, S.D.=0.48) ตามลำดับ (2) แนวทางพัฒนาโครงการเศรษฐกิจพอเพียง ตามความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ ดังนี้ 1) ด้านปัจจัยนำเข้า (Input) ควรพัฒนาศักยภาพบุคลากรผ่านการปฏิบัติจริง ใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า กำหนดตัวชี้วัดที่สะท้อนผลตามหลักพอเพียง และส่งเสริมการระดมทรัพยากรเพื่อความยั่งยืน 2) ด้านกระบวนการ (Process) ควรเสริมบทบาทผู้บริหารเป็นโค้ช สนับสนุนการทำงานอย่างเป็นระบบ สื่อสารและติดตามผลอย่างกระชับ พร้อมสรุปบทเรียนเพื่อพัฒนา Best Practices อย่างต่อเนื่อง 3) ด้านผลผลิต (Output) ควรส่งเสริมความเข้าใจและการประยุกต์ใช้หลักพอเพียงผ่านการมีส่วนร่วมและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พร้อมพัฒนาวัฒนธรรมองค์กรสู่การเป็นต้นแบบอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ชารดา จิตต์อำมาตย์. (2560). การประเมินโครงการสถานศึกษาแบบอย่างการจัดกิจกรรมเรียนรู้และการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (สถานศึกษาพอเพียง) ของโรงเรียนเหล่าฝ้ายผดุงวิทย์ จังหวัดหนองคาย. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ณัฐพร เอี่ยมหรุน. (2561). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นพพล โพธิ์เงิน. (2560). การบริหารการศึกษาตามหลักไตรสิกขากับทฤษฎีเชิงระบบ. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 4(1), 143-145.
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก. หน้า 13-16.
พัทธนันท์ เมตตา. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ลัญจกร นิลกาญจน์ และคณะ. (2560). เศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 9(1), 203-211.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติราชการประจำปี งบประมาณ 2567. ตาก: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). การพัฒนาทักษะชีวิตในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
สุดารัตน์ กุมขุนทด. (2561). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
หนึ่งฤทัย มั่นคง และคณะ. (2562). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารสถานศึกษาในยุค Thailand 4.0 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษารำไพพรรณี. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 12(2), 1774-1786.
อามร โสภานุสนธิ์. (2563). การประเมินโครงการเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนคลองลานวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
