ศึกษามุมมองของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มีต่อการสื่อสารภาษาอังกฤษและการบริการของพนักงานผู้ให้บริการชาวไทย
คำสำคัญ:
ทัศนคติด้านการสื่อสารภาษาอังกฤษ, การบริการของผู้ให้บริการชาวไทย, นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อสำรวจข้อมูลทั่วไปของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติผู้ใช้ภาษาอังกฤษในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) เพื่อศึกษาความสามารถการสื่อสารภาษาอังกฤษของพนักงานผู้ให้บริการชาวไทยผ่านมุมมองของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ 3)เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มีต่อคุณภาพของพนักงานผู้ให้บริการชาวไทย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 25 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การถอดความจากบทสัมภาษณ์ วิเคราะห์เชิงเนื้อหา และจัดหมวดหมู่ตามประเด็นทัศนคติ พร้อมทั้งสรุปและอภิปรายผลในลักษณะความเรียง
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ มีความสนใจในศิลปวัฒนธรรม ต้องการมาท่องเที่ยว โบราณสถานเมืองประวัติศาสตร์เป็นอย่างมาก 2) นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติส่วนใหญ่มีทัศนคติเชิงบวกต่อการสื่อสารภาษาอังกฤษและการให้บริการของพนักงานผู้ให้บริการชาวไทย นักท่องเที่ยงชาวต่างชาติมีความพึงพอใจต่อการสื่อสารภาษาอังกฤษในภาพรวม ถึงแม้ว่าระดับความสามารถด้านภาษาอังกฤษของพนักงานจะอยู่ในระดับปานกลาง แต่พนักงานมีความพยายามในการสื่อสารและสามารถถ่ายทอดความหมายได้อย่างเข้าใจ 3) ในด้านการบริการนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมีความพึงพอใจต่อการให้บริการ โดยระบุว่าพนักงานมีความเอาใจใส่ ให้ความช่วยเหลืออย่างทั่วถึง และมีความเต็มใจในการให้บริการ ซึ่งสะท้อนถึงการมีจิตบริการ อย่างชัดเจน ส่งผลให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเกิดความประทับใจต่อคุณภาพการบริการของพนักงานชาวไทยเป็นอย่างยิ่ง จากผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ทัศนคติในการให้บริการมีความสำคัญมากกว่าความถูกต้องทางภาษาในการสร้างความพึงพอใจให้กับนักท่องเที่ยว
เอกสารอ้างอิง
กัญญารัตน์ เครือรัตนไพบูลย์ และ อังคณา อ่อนธานี. (2561). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษโดยใช้กลวิธีพหุประสาทสัมผัสสำหรับพนักงานโรงแรม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 1–12.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2551). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เกษตรศาสตร์.
ณัฐญา หุ่นน้อย. (2561). ปัญหาและความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของพนักงานไทย: กรณีศึกษาบริษัท บิสิเนส ออนไลน์ จำกัด (มหาชน). ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธนรัตน์ รัตนพงศ์ธระ และคณะ. (2559). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงมรดกและวัฒนธรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 2(8), 34–44.
สุพัตรา คงขำ และ มณฑกานติ ชุบชูวงศ์. (2564). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มีต่อการใช้บริการร้านอาหารไทยในหัวหินเปรียบเทียบระหว่าง ร้านอาหารขนาดกลางและขนาดเล็ก.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. 10(2), 247-259.
Hall, E. T. (1976). Beyond culture. Garden City, NY: Anchor Press.
Hofstede, G. (2011). Dimensionalizing cultures: The Hofstede model in context. Online Readings in Psychology and Culture, 2(1), 1–26.
Kijpoonphol, W., & Linh, N. D. (2021). Needs of front office staff’s English communication skills. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 16(1), 92–105.
Tsang, N. K. F., Lee, L. Y. S., & Wong, A. (2020). Service quality and customer satisfaction in hospitality industry: The role of communication. International Journal of Hospitality Management, 87, 102–120.
World Tourism Organization. (2023). International Tourism – 2023 starts on a strong note with the Middle East recovering 2019 levels in the first quarter. 21(2), 6-7.
