ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารกับสมรรถนะดิจิทัล ของข้าราชการครู สำนักงานเขตบางเขน สังกัดกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตบางเขน สังกัดกรุงเทพมหานคร 2) ศึกษาสมรรถนะดิจิทัลของข้าราชการครู และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารกับสมรรถนะดิจิทัลของครู กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ข้าราชการครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตบางเขน จำนวน 165 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยตารางเครจซี่และมอร์แกน และสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามภาวะผู้นำของผู้บริหาร 7 ด้าน จำนวน 35 ข้อ และแบบสอบถามสมรรถนะดิจิทัลของครู 5 ด้าน จำนวน 25 ข้อ มีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์

         ผลการวิจัยพบว่า 1)ภาวะผู้นำของผู้บริหารโดยรวมอยู่ในระดับมาก( ) = 4.38, S.D. = 0.58) โดยด้านการเข้าสังคมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ การรู้จักปรับปรุงแก้ไข การยอมรับนับถือ การมีความคิดริเริ่ม การประสานงาน การโน้มน้าวจิตใจ และด้านการให้ความช่วยเหลือมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2)สมรรถนะดิจิทัลของครูโดยรวมอยู่ในระดับมาก( )= 4.34, S.D. = 0.51) ทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ความสามารถด้านผู้นำดิจิทัล การแก้ปัญหาด้านดิจิทัล ทักษะการใช้สื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล ความรอบรู้ด้านข้อมูลและสารสนเทศ และการสื่อสารดิจิทัล 3)ภาวะผู้นำของผู้บริหารมีความสัมพันธ์ทางบวกกับสมรรถนะดิจิทัลของครูในระดับมาก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01