ปัจจัยการบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อการส่งเสริมสุขภาวะเชิงบวกของครูในศูนย์การศึกษาพิเศษ ส่วนกลาง
คำสำคัญ:
การบริหารงานบุคคล, สุขภาวะเชิงบวก, ศูนย์การศึกษาพิเศษ ส่วนกลางบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารงานบุคคลและสุขภาวะ
เชิงบวกของครู 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารงานบุคคลกับสุขภาวะเชิงบวก
ของครู และ 3) ศึกษาปัจจัยการบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อสุขภาวะเชิงบวกของครู
ในศูนย์การศึกษาพิเศษ ส่วนกลาง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอน จำนวน 127 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตาราง Krejcie & Morgan (1970) เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .94 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานบุคคลโดยรวมอยู่ในระดับมาก (= 4.35, S.D. = 0.59) และสุขภาวะเชิงบวกของครูอยู่ในระดับมาก (= 4.41, S.D. = 0.50) 2) ปัจจัยการบริหารงานบุคคลมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสุขภาวะเชิงบวกของครูในระดับสูง (r = .754) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) ปัจจัยที่สามารถพยากรณ์สุขภาวะเชิงบวกได้อย่างมีนัยสำคัญ
ได้แก่ การประเมินผลการปฏิบัติงาน (β = .210) และการสร้างความผูกพันในสถานศึกษา
(β = .499) โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 62.8 (R² = .628)
ผลการวิจัยสะท้อนว่าการบริหารงานบุคคลที่มีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะด้าน
การประเมินผลและการสร้างความผูกพันในสถานศึกษา มีบทบาทสำคัญต่อการส่งเสริมสุขภาวะ
เชิงบวกของครู ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2564). สถิติสำหรับงานวิจัย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
วรรณิศา อ่อนประสพ, พระปริยัติสารเวที (ทองสุข สุทฺธสิริ), และขัตติยา ด้วงสำราญ. (2563). การบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อความผูกพันของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 8(1), 329–342.
สุพิชฌาย์ ลิ้มตระกูลไทย, และประสพชัย พสุนนท์. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของครูในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง [The factors affecting organizational commitment of teachers in private school]. Veridian E-Journal, มหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(1), 1–17.
Dreer, B. (2023). Teacher well-being: A systematic review. Frontiers in Psychology,
, Article 1205179.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
OECD. (2020). Developing a teaching compass: Empowering teachers and revitalising the teaching profession for education reform. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/ab0a36fe-en
Sawatske, A., Leonard, C., Harris, J., & Dally, K. (2024). The case for special education teacher wellbeing: A multidimensional review of the evidence and future directions. Australasian Journal of Special and Inclusive Education, 48(1), 64–77.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
Skaalvik, E. M., & Skaalvik, S. (2018). Job demands and job resources as predictors of teacher motivation and well-being. Social Psychology of Education, 21(5), 1251–1275.
Toropova, A., Myrberg, E., & Johansson, S. (2021). Teacher job satisfaction: The importance of school working conditions and teacher characteristics. Educational Review, 73(1), 71–97.
Wright, P. M., & McMahan, G. C. (1992). Theoretical perspectives for strategic human resource management. Journal of Management, 18(2), 295–320.
