การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ระหว่างปี พ.ศ.2557-2567
คำสำคัญ:
คุณลักษณะงานวิจัย, การสังเคราะห์งานวิจัย, การวิเคราะห์อภิมาน, การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย 1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะงานวิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อประเมินคุณภาพงานวิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 3) เพื่อเปรียบเทียบค่าขนาดอิทธิพลของการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบประเมินคุณภาพงานวิจัย 2) แบบสรุปรายละเอียดงานวิจัย งานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์มีจำนวน 50 เรื่อง มาจาก 13 สถาบัน อยู่ระหว่างปี พ.ศ.2557-2567 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ขนาดอิทธิพลด้วยวิธีของ Glass วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยายและการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า
- งานวิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ส่วนใหญ่เป็นงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี 2564 มากที่สุด (14%) โดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสถาบันที่ผลิตงานวิจัยมากที่สุด (22%) โดยงานวิจัยจากสาขาวิชาหลักสูตรและการสอนเป็นสาขาที่มีการผลิตงานวิจัยมากที่สุด (48%) ซึ่งเป็นการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มากที่สุด (38.60%)
- ผลการประเมินคุณภาพของงานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์งานวิจัย จำนวน 50 เรื่อง โดยภาพรวมมีผลการประเมินอยู่ในระดับดี มีค่าเฉลี่ย () เท่ากับ 3.10 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน () เท่ากับ 0.48 ซึ่งงานวิจัยดังกล่าวมีผลการประเมินอยู่ในระดับคุณภาพดีจำนวน 34 เรื่อง (68%) และระดับคุณภาพดีมาก จำนวน 16 เรื่อง (32%)
3. คุณลักษณะงานวิจัยที่ทำให้ค่าขนาดอิทธิพลของการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นต่างกัน มีจำนวน 4 ตัวแปร ได้แก่ ระดับชั้นของประชากรหรือกลุ่มตัวอย่าง แบบแผนการวิจัย การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ และสาระการเรียนรู้ที่ศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานาคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
มลุลี เป็นสุข. (2564). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อความสามารถในการ แก้ปัญหาทาง คณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.มหาสารคาม
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง 2552-2561. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ.
อัมพร ม้าคนอง. (2553). ทักษะและกระบวนการทางศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกาณ์มหาวิทยาลัย.
อุทุมพร พันธ์ชมภู. (2555). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับวิธีการจัดการเรียนการสอนที่ส่งผลต่อการเรียนคณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษา : โดยการวิเคราะห์อภิมาน.วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Contreras, J. (2005). Posing and Solving Problems: The Essence and Legacy of Mathematics. Teaching Children Mathematics, (October 2005).
Lester, F. K. (1977). Ideas about problem solving: A look at some psychological research. ithmetic Teacher, 25, 12-15.
Polya, G. (1957). How to Solve It: A New Aspect of Mathematical Method, Stanford University.
