การเสริมสร้างเครือข่ายเศรษฐกิจฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
ตลาดประมงพื้นบ้าน, เครือข่ายเศรษฐกิจฐานราก, จังหวัดชลบุรีบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการเสริมสร้างเครือข่ายเศรษฐกิจฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี 2) เพื่อพัฒนาเครือข่ายเศรษฐกิจคุณธรรมฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี และ 3) เพื่อนำเสนอและประเมินการส่งเสริมเครือข่ายเศรษฐกิจคุณธรรมฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน มีเครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบความรู้ และแบบประเมิน จากกลุ่มตัวอย่าง 235 คน โดยสุ่มแบบง่าย และ สัมภาษณ์ 9 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น การวิเคราะห์เนื้อหา และ สถิติค่า t-test
ผลการวิจัยพบว่า 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการเสริมสร้างเครือข่ายเศรษฐกิจฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน พบว่า ด้านที่มีความเร่งด่วนที่ต้องได้รับการส่งเสริมมากที่สุด คือ ด้านการมีส่วนร่วมของสมาชิกเครือข่าย, ด้านการปฏิสัมพันธ์เชิงแลกเปลี่ยน และ ด้านมีความสนใจร่วมกัน ตามลำดับ 2) เพื่อพัฒนาเครือข่ายเศรษฐกิจคุณธรรมฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน พบว่า มีอยู่ 3 แนวทาง คือ จักขุมา รู้จักสินค้า ดูของเป็น เก็งกำไรแม่นยำ วิธูโร ซื้อง่าย ขายคล่อง ได้ใจลูกค้า นิสสยสัมปันโน สร้างความน่าเชื่อถือ เข้าถึงแหล่งทุนได้ง่าย และ 3) เพื่อนำเสนอและประเมินการส่งเสริมเครือข่ายเศรษฐกิจคุณธรรมฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน พบว่า ผลการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยนความรู้ก่อนและหลังการส่งเสริม เมื่อเปรียบเทียบระหว่างคะแนนสอบทั้งสองครั้ง มีความรู้หลังส่งเสริมสูงกว่าก่อนเข้าส่งเสริมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนแนวทางการส่งเสริมเครือข่ายเศรษฐกิจคุณธรรมฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). การจัดการเครือข่าย : กลยุทธ์สำคัญสู่ความสสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซสมีเดีย.
ประคอง สุคนธจิตต์, สุนันทา งามเดโช และ ดาวพันธ์ เฉลยพงษ์. (2564). การมีส่วนร่วมของประชาชนเกี่ยวกับการบริหารจัดการ เศรษฐกิจชุมชน. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, (36)1, 182-200.
พงศ์เทพ แก้วเสถียร. (2564). แนวทางการพัฒนาศักยภาพของกลุ่มประมงพื้นบ้านสู่การสร้างเครือข่ายชุมชนการจัดการทรัพยากรบึงขุนทะเล ตำบลขุนทะเล อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, (5)2, 19-35.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมมฺจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีในการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.
วัลลภ ศัพท์พันธุ์ และภัทรกานต์ วรยศ. (2563). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวเกี่ยวกับส่วนประสมทางการตลาดที่มีต่อโครงการตลาดประมงท่าเรือพลีเทศบาลเมืองชลบุรี. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิโรจน์ หล่าสกุล. (2565). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการทรัพยากรประมง. ใน รายงานการวิจัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สลิล ชั้นโรจน์. (2563). การพัฒนาชุมชนเกษตร-ประมงในพื้นที่อำเภอติดชายทะเลจังหวัดชลบุรีเป็นชุมชนนวัตกรรมและสร้างผู้ประกอบการธุรกิจนวัตกรรม ด้วยเทคโนโลยีชีวภาพ การเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ การบริหารทางการเงิน และการจัดการทรัพยากรท้องถิ่น. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยบูรพา.
เสาร์คำ ใส่แก้ว และคณะ. (2568). การเสริมสร้างเครือข่ายเศรษฐกิจฐานรากตลาดประมงพื้นบ้าน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. (2550). Career Development in Practice. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: เอช. อาร์. เซ็นเตอร์.
Yamane, T. (1967) Statistics: An Introductory Analysis. 2nd Edition, Harper and Row, New York.
