กระบวนการตัดสินใจออกเสียงลงคะแนนเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
คำสำคัญ:
การเลือกตั้ง , กระบวนการตัดสินใจ , กระบวนการตัดสินใจออกเสียงลงคะแนน เลือกตั้งบทคัดย่อ
บทความวิชาการฉบับนี้มุ่งศึกษากระบวนการตัดสินใจของประชาชนในการลงคะแนนเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อันเป็นรูปแบบสำคัญของการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย กระบวนการดังกล่าวหมายถึงลำดับขั้นที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งใช้ประเมินและคัดเลือกผู้สมัครหรือพรรคการเมืองที่เห็นว่าเหมาะสมที่สุดในการใช้อำนาจอธิปไตยแทนตน โดยแบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ (1) การรับรู้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการเลือกตั้งและผู้สมัคร (2) การกำหนดเกณฑ์ตัดสินใจและการให้น้ำหนักของแต่ละเกณฑ์ (3) การประเมินและจัดลำดับความเหมาะสมของผู้สมัคร และ (4) การตัดสินใจขั้นสุดท้ายในการลงคะแนน เป้าหมายสูงสุดคือการเอื้อให้สังคมได้มาซึ่งนักการเมืองที่มีคุณลักษณะพึงประสงค์ ได้แก่ ความเชื่อมั่นในหลักประชาธิปไตย จริยธรรมทางการเมือง ความรู้และความตระหนักทางการเมือง ตลอดจนความเข้าใจต่อพลวัตทางอารมณ์การเมืองของสังคม ซึ่งล้วนส่งเสริมความมั่นคงและความยั่งยืนของการปกครองระบอบประชาธิปไตย
เอกสารอ้างอิง
กระมล ทองธรรมชาติ. (2525). การเมืองและการปกครองไทย. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
กระมล ทองธรรมชาติ, สมบูรณ์ สุขสำราญ, และปรีชา หงส์ไกรเลิศ. (2531). การเลือกตั้ง
พรรคการเมืองและเสถียรภาพของรัฐบาล. กรุงเทพมหานคร : ฝ่ายวิจัยคณะรัฐศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทมร สีหาบุญลี. (2566). ปัจจัยการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. วิจัยปริทัศน์.
(ฉบับเดือน มกราคม, 2566), 1-21.
จิระจิตต์ ราคา. (2535). พฤติกรรมในองค์การ. กรุงเทพมหานคร : ชวนพิมพ์.
ฉัตยาพร เสมอใจ. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ณัชชาภัทร อุ่นตรงจิต. (2528). รัฐศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธา
การพิมพ์.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ติน ปรัชญพฤทธิ์ และอิสระ สุวรรณบล. (2514). ปทานุกรมการบริหาร. กรุงเทพมหานคร : สมาคม
สังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.
ธโสธร ตู้ทองคำ. (2534). ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกาพื้นฐานของนโยบายและ
ผลประโยชน์แห่งชาติของไทยและสหรัฐอเมริกา. นนทบุรี : หาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมา
ธิราช.
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. (2520). ระบอบประชาธิปไตย (พิมพ์ครั้งที่ ๕). กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. (2532). ปัญหาการเมืองไทยในปัจจุบัน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร:
สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บวรศักด ิ์ อุวรรณโณ. (2544). การสร้างธรรมาภิบาลในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร : วิญญูชน.
บูฆอรี ยีหมะ. (2563). การศึกษาความเคลื่อนไหวทางการเมืองและพฤติกรรมการเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2562 จังหวัดสงขลา. กรุเทพฯ : สำนักวิจัยและพัฒนา
สถาบันพระปกเกล้า.
ปรีชา หงส์ไกรเลิศ. (2524). พรรคการเมืองและปัญหาพรรคการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร:
สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
พิมลจรรย์ นามวัฒน์. (2534). การเลือกตั้ง. นนทบุรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กระมล ทองธรรมชาติ. (2525). การเมืองและการปกครองไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนา
พานิช.
กระมล ทองธรรมชาติ, สมบูรณ์ สุขสำราญ, และปรีชา หงส์ไกรเลิศ. (2531). การเลือกตั้ง
พรรคการเมืองและเสถียรภาพของรัฐบาล. กรุงเทพมหานคร: ฝ่ายวิจัยคณะรัฐศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทมร สีหาบุญลี. (2566). ปัจจัยการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. วิจัยปริทัศน์.
(ฉบับเดือน มกราคม, 2566), 1-21.
จิระจิตต์ ราคา. (2535). พฤติกรรมในองค์การ. กรุงเทพมหานคร: ชวนพิมพ์.
ฉัตยาพร เสมอใจ. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ณัชชาภัทร อุ่นตรงจิต. (2528). รัฐศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธา
การพิมพ์.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ติน ปรัชญพฤทธิ์ และอิสระ สุวรรณบล. (2514). ปทานุกรมการบริหาร. กรุงเทพมหานคร : สมาคม
สังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.
ธโสธร ตู้ทองคำ. (2534). ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกาพื้นฐานของนโยบายและผลประโยชน์แห่งชาติของไทยและสหรัฐอเมริกา. นนทบุรี : หาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมา
ธิราช.
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. (2520). ระบอบประชาธิปไตย (พิมพ์ครั้งที่ ๕). กรุงเทพมหานคร:
สุวีริยาสาส์น.
ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. (2532). ปัญหาการเมืองไทยในปัจจุบัน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บวรศักด ิ์ อุวรรณโณ. (2544). การสร้างธรรมาภิบาลในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร : วิญญูชน.
บูฆอรี ยีหมะ. (2563). การศึกษาความเคลื่อนไหวทางการเมืองและพฤติกรรมการเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2562 จังหวัดสงขลา. กรุเทพมหานคร: สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า.
ปรีชา หงส์ไกรเลิศ. (2524). พรรคการเมืองและปัญหาพรรคการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร:
สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
พิมลจรรย์ นามวัฒน์. (2534). การเลือกตั้ง. นนทบุรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมศัพท์รัฐศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2556
(พิมพ์ ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2549). คุณสมบัติสำคัญของนักการเมืองที่ดี. เรียกใช้เมื่อ 20 กรกฏาคม 2568.
จาก ttps://mgronline.com/daily/detail/9490000061572
วัชรา ไชยสาร. (2544). ระบบการเลือกตั้งกับการเมืองไทยยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: ห้าง
หุ้นส่วนจำกัด บี. เจ.เพสทโปรเซสเซอร์.
วิชัย โถสุวรรณจินดา. (2535). ความลับขององค์การ : พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร : ธรรมนิติ.
วิสุทธิ์ โพธิแท่น. (2524). ประชาธิปไตย : แนวคิด และตัวแบบประเทศประชาธิปไตยในอุดม
คติ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วุฒิชัย จำนง. (2523). พฤติกรรมการตัดสินใจ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
สติธร ธนานิธิโชติ. (2545). รายงานการวิจัยเรื่องกระบวนการเลือกตั้งและปัจจัยในการตัดสินใจ
เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้้แทนราษฎร. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สมคิด บางโม. (2558). องค์การและการจัดการ (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: วิทยพัฒน์.
สร้อยตระกูล (ติวยานนท์) อรรถมานะ. (2545). พฤติกรรมองค์กร : ทฤษฎีและการ ประยุกต์.
กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สัมฤทธิ์ ราชสมณะ. (2530). กระบวนการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
เสาวนีย์ ศิริพจนานนท์. (2554). การตัดสินใจของประชาชนในการเลือกสมาชิกสภาผู้แทน
ราษฎร : ศึกษาเฉพาะกรณี เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดสุโขทัย. ขอนแก่น :
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Barnard, C.I. (1986). The Function of the Executive. Cambridge : Harvard
University press.
Cohen, C. (1971). Democracy. New York : Free Press.
Cummings, T.G., & Worley, C.G. (1985). Organizational Development and Change
(9th ed.). South-Western CENGAGE Learning.
McGuire, M. (2006). “Collaborative Public Management : Assessing What We Know and How We Know It”. Public Administrative Review, 66(6), (2006,
December) : 33-43.
Siripotchananon, S. (2001). People's Decisions in Selecting Members of the
House of Representatives: A case study Electoral District 1, Sukhothai Province. Khon Kaen : Khon Kaen University.
