การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อพัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์

ผู้แต่ง

  • ปราชญา สายสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
  • วรรณวิภา มัธยมนันท์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี

คำสำคัญ:

ปัญญาประดิษฐ์, สื่อการนำเสนอ, ดนตรีและนาฏศิลป์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์โดยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ 2) เปรียบเทียบผลการเรียนรู้การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อพัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์  3) ศึกษาทักษะการใช้เทคโนโลยีเพื่อพัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์ กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาดนตรีศึกษา และ สาขาวิชานาฏศิลป์ศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จำนวน 20 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบประเมินประสิทธิภาพของการพัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ 3) แบบประเมินทักษะการใช้เทคโนโลยี สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าประสิทธิภาพ (E1/E2) การทดสอบค่าที ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) สื่อมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์เท่ากับ 81.50/86.50 ตามเกณฑ์ 80/80 2) การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อพัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 3) ทักษะการใช้เทคโนโลยีเพื่อพัฒนาสื่อการนำเสนอผลงานทางดนตรีและนาฏศิลป์ อยู่ในระดับดี

เอกสารอ้างอิง

ธนพร ศรีสวัสดิ์. (2566). การพัฒนาสมรรถนะการสร้างสื่อการสอนด้วยแอปพลิเคชัน Canva ของนักศึกษาครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(2), 78–92.

มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2567). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2562). กรอบสมรรถนะครูและบุคลากรทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.

Bautista, A.,Yau,X.,&Wong, J. (2020). High-quality music teacher rofessional development: A review of the literature. Music Education Research, 22(1), 1–17.

Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign.

Partnership for 21st Century Learning. (2019). Framework for 21st century learning definitions. Battelle for Kids.

Pence, H. E. (2020). Artificial intelligence in higher education: New wine in old wineskins? Journal of Educational Technology Systems, 48(4), 5–13.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.

UNESCO. (2021). AI and education: Guidance for policy-makers. UNESCO Publishing. https://doi.org/10.54675/PCSP7350

Williams, R. (2015). The non-designer’s design book (4th ed.). Peachpit Press.

Zheng, Y., Wang, J., & Chen, L. (2024). Generative AI in creative design: Opportunities, challenges, and future directions. Design Issues, 40(1), 45–60.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย