ความสัมพันธ์ระหว่างทัศนะต่อภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนกับกระบวนการดำเนินงานตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียน 2) ศึกษากระบวนการดำเนินงานตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของครู และ3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนกับกระบวนการดำเนินงานตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของครู เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรจำนวน 2,668 คน และกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 338 คน คือครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2 เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ได้ค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.991 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เพศหญิง มีอายุ 41 ปีขึ้นไป มีประสบการณ์การทำงานมากกว่า 10 ปี และทำงานในโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ ภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนโดยรวมอยู่ในระดับดี (ค่าเฉลี่ย 4.40) โดยด้านที่สูงสุดคือการเป็นแบบอย่างที่เหมาะสม รองลงมาการระบุวิสัยทัศน์อย่างชัดเจน การให้การสนับสนุนผู้ตามรายบุคคล การเกื้อกูลการยอมรับเป้าหมายของกลุ่ม การกระตุ้นทางปัญญา และต่ำสุดคือการคาดหวังผลการปฏิบัติงานในระดับสูง ส่วนกระบวนการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของครูอยู่ในระดับดี (ค่าเฉลี่ย 4.42) โดยด้านที่สูงสุดคือการคัดกรองนักเรียน รองลงมาการป้องกันและแก้ไขปัญหา การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การพัฒนาและส่งเสริมนักเรียนและต่ำสุดคือการส่งต่อ ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่าภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนกับกระบวนการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของครูมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลาง (r = .608, p < .001) ข้อเสนอแนะผู้บริหารเน้นพัฒนาการผลการปฏิบัติงานของครู กระตุ้นให้ครูเห็นแนวทางแก้ปัญหา ส่งเสริมการทำงานเป็นทีม กำหนดนโยบายด้านการส่งต่อนักเรียนอย่างชัดเจน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2552). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). การบริหารการศึกษาเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชุม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2558). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติสำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพร ปานกลาง. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศุกร์เกษม ปรุงผล. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2552). ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน หลักการ แนวคิด และทิศทางในการดำเนินงาน. เอกสารสรุปย่อองค์ความรู้สำหรับการพัฒนาทีมงานขับเคลื่อนระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อการก้าวย่างอย่างยั่งยืนปี 2552. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สิทธิชัย สุขราชกิจและคณะ. (2563). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ.
อัจจิมา วาหะ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนินงานระบบดูแล ช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Leithwood, K. et al. (1996). Leadership and School Effectiveness and Improvement. Cambridge: Cambridge University Press.
