LEGAL MEASURES FOR USING STATE POWER TO PREVENT AND CONTROL ONLINE MEDIA IN THE CASE OF ONLINE MEDIA ON FACEBOOK: A STUDY OF PRINCIPLES, CONCEPTS, THEORIES, AND LEGAL ISSUES IN THAILAND REGARDING THE PREVENTION OF SEXUAL HARASSMENT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to analyze the principles, concepts, theories, as well as problems and obstacles to laws related to the state's use of power in preventing and controlling online media, particularly Facebook, in the case of online sexual harassment in Thailand. The research employs a qualitative methodology through document research, examining legal theories, computer-mediated communication theory, the concept of public space, and digital governance, coupled with an analysis of relevant Thai laws, including the Computer Crime Act B.E. 2550 (2007) and its amendments, the Penal Code, and the Civil and Commercial Code. The findings indicate that the state has a duty to protect citizens and the public interest, but the exercise of power must adhere to the principles of the rule of law, human rights, necessity, appropriateness, and proportionality. Furthermore, Thai law has gaps in addressing online sexual harassment on Facebook. The definition and offenses of online sexual harassment do not adequately cover certain digital behaviors, such as the dissemination of sexually explicit images or videos without consent (revenge pornography) and online stalking (cyberstalking). This necessitates the application of multiple laws, which are not always consistent with the characteristics of the digital world, and lacks measures to quickly mitigate damage. Furthermore, there are limitations in enforcing these regulations on cross-border platforms. Therefore, the development of laws and regulatory mechanisms for online media should focus on balancing the protection of citizens with the protection of rights and freedoms, emphasizing proportionality, transparency, checks and balances, and collaborative regulation, rather than centralizing power in the sole concentration of the state
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2554). นโยบายสังคมและสวัสดิการสังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บ้านเมือง. (2567). โป๊ะแตก! อดีตแฟนหนุ่มผู้เสียหายจนมุม ยอมรับเป็นคนทำ หลังจนท.ไล่ตรวจหลักฐานทางมือถือเต็ม ๆ. เรียกใช้เมื่อ 24 สิงหาคม 2569 จาก https://www.banmuang.co.th/news/region/405029.
พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 136 ตอนที่ 69 ก หน้า 20 (27 พฤษภาคม 2562).
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 22) พ.ศ. 2558. (2558). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 132 ตอนที่ 10 ก หน้า 46 (13 กุมภาพันธ์ 2558).
พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 134 ตอนที่ 10 ก หน้า 24 (24 มกราคม 2560).
พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550. (2550). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 124 ตอนที่ 27 ก หน้า 4 (18 มิถุนายน 2550).
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 134 ตอนที่ 40 ก หน้า 9 (6 เมษายน 2560).
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2569). สรุปผลที่สำคัญการสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2568. เรียกใช้เมื่อ 14 มิถุนายน 2569 จาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2026/20260529103402_39234.pdf.
Abu-Ulbeh, W. et al. (2021). Cyberstalking Victimization Model Using Criminological Theory: A Systematic Literature Review, Taxonomies, Applications, Tools, and Validations. Electronics, 10(14), 1670. https://doi.org/10.3390/electronics10141670.
Angela, F. et al. (2024). Online Sexual Harassment in Adolescence: A Scoping Review. Sex Res Soc Policy, 21, 1480-1499. https://doi.org/10.1007/s13178-023-00869-1.
Kaur, P. et al. (2021). 2021). A systematic literature review on cyberstalking: An analysis of past achievements and future promises. Technological Forecasting and Social Change, 163, 120426. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2020.120426.
MGR Online. (2555). จำคุกปีครึ่ง หนุ่มโพสต์ภาพ ทำรักว่อนเน็ต. เรียกใช้เมื่อ 24 สิงหาคม 2569 จาก https://mgronline.com/daily/detail/9550000051110#google_vignette.
Reed, E. et al. (2020). Cyber Sexual Harassment: A Summary of Current Measures and Implications for Future Research. Violence Against Women, 26(12-13), 1727-1740. https://doi.org/10.1177/1077801219880959.
Said, I. & McNealey, R. L. (2023). Nonconsensual Distribution of Intimate Images: Exploring the Role of Legal Attitudes in Victimization and Perpetration. Journal of interpersonal violence, 38(7-8), 5430-5451. https://doi.org/10.1177/08862605221122834.
Sethi, D. & Ghatak, S. (2018). Mitigating Cyber Sexual Harassment: An Insight from India. Asian Themes in Social Sciences Research, 1(2), 34-43. https://doi.org/10.33094/journal.139.2018.12.34.43.
Simpson, R. (2024). Self-Censorship: The Chilling Effect and the Heating Effect. Political Philosophy, 1(2). https://doi.org/10.16995/pp.15195.
Stevens, F. et al. (2021). Cyber Stalking, Cyber Harassment, and Adult Mental Health: A Systematic Review. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 24(6), 367-376. https://doi.org/10.1089/cyber.2020.0253.
UNESCO. (2023). Guidelines for the governance of digital platforms: Safeguarding freedom of expression and access to information through a multistakeholder approach. Paris, France: UNESCO.
United Nations Human Rights Committee. (2011). General comment No. 34: Article 19: Freedoms of opinion and expression (CCPR/C/GC/34). Retrieved August 17, 2026, from https://www.ohchr.org/en/documents/general-comments-and-recommendations/general-comment-no34-article-19-freedoms-opinion-and.
