INTEGRATING THE FOUR NOBLE TRUTHS AND ARTIFICIAL INTELLIGENCE TECHNOLOGY IN SOCIAL STUDIES LEARNING DESIGN TO ENHANCE TEACHER PROFESSIONAL COMPETENCIES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
In a rapidly changing technological and social landscape, social studies teachers must adapt and update their professional competencies. This is particularly crucial for designing learning that addresses content, process, and ethics. Integrating Buddhist principles, specifically the Four Noble Truths (Dukkha, Samudaya, Nirodha, Magga), with Artificial Intelligence (AI) technology is one approach that can enhance learning quality and holistically develop teachers. The Four Noble Truths can be applied to a systematic process of problem-solving. It helps students analyze social issues by learning to see "Dukkha" (suffering/problems) in real-world situations, finding the root causes (Samudaya), proposing solutions (Nirodha), and establishing a systematic process to act on them (Magga). Designing appropriate and practical activities with the Four Noble Truths as a framework helps develop students' critical thinking skills, social consciousness, and ethics. Meanwhile, AI technology is a powerful tool for designing personalized learning experiences. Teachers can use AI to analyze learning behaviors, create automated assessments, and use intelligent platforms. Situational simulations via AR/VR provide students with virtual experiences, leading to a deeper understanding of lessons. The integration of the Four Noble Truths and AI also helps teachers develop competencies in educational technology, ethical learning design, and effective assessment skills. Teachers can use data-driven insights to analyze and systematically plan their lessons. This approach elevates the teaching profession, allowing teachers to become knowledge transmitters, inspirational figures, adaptable and creative educators, and ethical leaders in the digital age
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ใจทิพย์ ณ สงขลา และ ศิริเดช สุชีวะ. (2564). การเปลี่ยนผ่านด้วยดิจิทัล: แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลแห่งชาติ. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 1(1), 1-13.
เด่นพงษ์ แสนคำ และคณะ. (2561). พุทธศาสนากับมโนทัศน์ทางการเมืองสมัยใหม่: อิทธิพลแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์การเมืองของพุทธทาสภิกขุ. วารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์, 2(1), 153-176.
ทยิดา เลิศชนะเดชา. (2566). การพัฒนากิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความสามารถการออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาสาขาวิชาการประถมศึกษา มหาวิทยาลัยรามคําแหง. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(5), 977-996.
ทวีป กรวยทอง. (2561). กระบวนการยุติธรรมตามหลักพุทธศาสนากับแนวคิดสิทธิมนุษยชน. วารสารวิชาการมนุษย์และสังคม, 2(2), 85-101.
ปกรณ์ ประจันบาน และคณะ. (2561). การพัฒนาแบบประเมินการจัดการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนิสิตครูในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร , 20(4), 118-128.
พรทิพย์ มโนดํารงสัตย์ และคณะ. (2565). ผลกระทบของปัญญาประดิษฐ์ต่อการศึกษา. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(2), 318-328.
พระครูปลัดสุวัฒนวิสุทธิสารคุณ. (2568). อริยสัจ 4 เพื่อการพัฒนาองค์กร. วารสารสถาบันพอดี, 2(1), 1-13.
พระปลัดเขตขันท์ คนงานดี และคณะ. (2567). การสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่สนับสนุนการพัฒนาผู้เรียน. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 471-428.
พระมหากวีพัฒน์ ฐิตโสภโณ (ยารังษี) และคณะ. (2567). บทบาทครูสังคมศึกษากับการพัฒนาสมรรถนะในยุคดิจิทัล. ชัยภูมิปริทรรศน์, 7(2), 85-97.
พระมหาอุดร อุตฺตโร (มากดี) และคณะ. (2567). สมรรถนะของครูสังคมศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 11(1), 630-642.
ราตรี เลิศหว้าทอง และคณะ. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) สำหรับครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้ สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม. Journal Information, 1(3), 61-74.
สิโรดม มณีแฮด และคณะ. (2562). ระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลด้วยปัญญาประดิษฐ์สำหรับการเรียนรู้อย่างชาญฉลาด. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(2), 359-372.
