ความเป็นไปได้ในการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคี ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • นิภาพรรณ เจนสันติกุล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

ความเป็นไปได้, บริการสาธารณะ, ไตรภาคี, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคีในมิติภารกิจของหน่วยงานภาครัฐ มิติศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และมิติรูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ ผู้ให้ข้อมูลจำนวน 9 คน คัดเลือกแบบเจาะจง และทำการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า มีความเป็นไปได้ของการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคีในมิติภารกิจของหน่วยงานภาครัฐ มิติศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและมิติรูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่นโดยมีลักษณะเป็นองค์กรความร่วมมือที่ไม่เป็น     นิติบุคคล เป็นลักษณะการทำบันทึกข้อตกลงร่วมกันระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและควรเป็นการบริการสาธารณะด้านโครงสร้างพื้นฐาน โดยมีตัวอย่าง คือ บริษัท ขอนแก่น ทรานซิท ซิสเต็ม จำกัด (KKTS)  ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจร่วมของ 5 เทศบาลในจังหวัดขอนแก่น ในการดำเนินโครงการระบบขนส่งสาธารณะ  อย่างไรก็ตามผลการศึกษาชึ้ให้เห็นถึงข้อจำกัดของระเบียบ กฎหมายที่เกี่ยวข้องและการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

 

เอกสารอ้างอิง

จุรีภรณ์ วาลย์มนตรี และศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ. (2563). ตัวแสดงในการสร้างความร่วมมือพัฒนาเมืองขอนแก่นอัจฉริยะ. วารสารการบริหารปกครอง. 9(1), 263-303.

ชัชวินธ์ ตันติเวชวาณิชย์. (2559). ความร่วมมือขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อจัดการบริการสาธารณะกรณีศึกษา พื้นที่ภาคตะวันออก. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารรัฐกิจ คณะรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชัชวินธ์ ตันติเวชวาณิชย์ และวสันต์ เหลืองประภัสร์. (2562). ศึกษาเปรียบเทียบความร่วมมือและการยุบรวมท้องถิ่นในต่างประเทศ: แนวทางการพัฒนาท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารผู้ตรวจการแผ่นดิน. 12(1), 47-72.

ธนภูมิ นราธิปกร, ศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ และกิตติบดี ใยพูล. (2562). การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่: กรณีเมืองขอนแก่น. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์. 17(2), 23-45.

นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2566). นวัตกรรมการจัดการภาครัฐกับกระบวนทัศน์ทางรัฐประศาสนศาสตร์: การทบทวนองค์ความรู้และประเภทของนวัตกรรม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน. 4(1), 63-77.

บูรณจิตร แก้วศรีมล. (2562). การจัดการร่วมระหว่างภาครัฐและเอกชนในระบบรถไฟฟ้าขนส่งของไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 38(6), 32-43.

บูรณจิตร แก้วศรีมล และสุมาลี วงษ์วิฑิต. (2562). รูปแบบการร่วมลงทุนของภาคเอกชนในกิจการของรัฐ

ในกิจการรถไฟฟ้าขนส่งบีทีเอสและเอ็มอาร์ทีที่ส่งผลต่อสิทธิประโยชน์ของผู้รับบริการและผู้ให้บริการและความคุ้มค่าต่อรัฐ. วารสารสารสนเทศ. 18(1), 25-39.

บัญชร ส่งสัมพันธ์, เบญจมาศ มหาวงศ์ขจิต, อ้อมฤทัย อ่องสาคร, ภัทร ภัทรประสิทธิ์ และประภาส วรรณเวช. (2561). การจัดบริการสาธารณะขั้นพื้นฐานขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดเล็ก (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

ปิยะมาศ ทัพมงคล และอัชกรณ์ วงศ์ปรีดี. (2565). ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนในการพัฒนาเมืองขอนแก่นสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ: ศึกษากรณีโครงการการก่อสร้างรถไฟฟ้ารางเบา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 16(2), 137-154.

พรอนันต์ ทองสมบัติ และศิริศักดิ์ เหล่าจันขาม. (2563). กลไกการบริหารจัดการด้านการสุขาภิบาลของเทศบาลนครขอนแก่น. Journal of Modern Learning Development. 5(4), 1-13.

พลกฤต ประสิทธิ์ศิลป์ศิริ. (2560). การให้การสนับสนุนโดยรัฐบาลเพื่อส่งเสริมบทบาทของ. ภาคเอกชนในการร่วมลงทุนในกิจการของรัฐของประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายมหาชน คณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วรฉัตร วริวรรณ. (2567). การบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย: อำนาจและหน้าที่ รูปแบบ และประเด็นปัญหา. วารสารราชภัฏสุรินทร์วิชาการ. 2(1), 105-120.

วรรณวิภา ไตลังคะ, พนาวัน เปรมศรี, วาธิณี วงศาโรจน์ และภาสกร ดอกจันทร์. (2565). การจัดบริการสาธารณะแบบร่วมผลิตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี. 14(1), 353-366.

วสันต์ เหลืองประภัสร์, เกรียงชัย ปึงประวัติ และชาย ไชยชิต. (2566). การยกระดับการมีส่วนร่วมในการจัดบริการสาธารณะ. วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 21(3), 72-101.

ศุภลักษณ์ ปรางนาคี. (2567). สหการ: รูปแบบความร่วมมือ เพื่อจัดทำบริการสาธารณะของ อปท. ค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2568, จาก: https://www.senate.go.th/view/386/News/%E0%B8%88%E0%B8% B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B2Issue/132/TH-TH

สรัล มารู. (2565). การจัดทำบริการสาธารณะโดยวิสาหกิจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายมหาชน คณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุภัทร ชูประดิษฐ์, ณัฐพงษ์ คันธรส, ถิรายุส์ บำบัด และปริยานุช วุฒิ ชูประดิษฐ์. (2562). แนวคิดการสร้างภาคีหุ้นส่วนระหว่างภาครัฐกับเอกชนเพื่อยกระดับการให้บริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ. 5(1), 469-483.

อาทิตย์ ซาวคำ, รณชิต อภัยวาทิน และนิพิฐพนธ์ นันทะวงศ์. (2568). แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะการทำงานในอนาคตสำหรับผู้เรียนในโลกยุคแห่งนวัตกรรม. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. 15(2), 125-140.

Ayoade, A.A (1988). States without citizens: An emerging problem, in Rothchild, D and Chazan, N (Eds.), The Precarious Balance: State and Society in Africa. Boulder: West view Press.

Barbier, L. & Tengeh, R.K. (2023). Literature Review of Public Administration and Good Governance from 1890 to 2023. Jurnal Transformative. 9(1), 43-65.

Creswell, J.W., Hanson, W.E., Clark, V.L.P. & Morales, A. (2007). Qualitative Research Designs:

Selection and Implementation. The Counseling Psychologist. 35(2), 236-254.

Dike, E.E. (2019). The New Public Administration and Service Delivery in Public Organizations in Nigeria. International Journal of Academic Multidisciplinary Research (IJAMR). 3(4), 22-27.

Gupta, A. K. & Lamsal, B. P. (2023). From traditional to innovative public service: A review of paradigm shifts. Public Administration Issue. 6(Electronic edition), 137-156.

Jamo, I.A. & Yakasai, D. (2017). Local Government (LG) and the Challenges of Service Delivery in Nigeria: Exploring the Alternatives. Zaria: Department of Local Government and Development studies, Faculty of Administration, Ahmadu Bello University.

Kayoed, A., Sunday, O.A. & Silas, F.A. (2013). Corruption and service delivery: The case of Nigerian public service. Wudpecker Journal of Public Administration. 1(1), 001 – 006.

Liauw. T.T. (2022). Content Analysis and Its Application with Dynamic Online Content: A Case Study. Jurnal Teknik Industri. 24(2), 105-115.

Ndukwe, C., Nwakamma, M.C., Edeh, J.N., Nwokwu, B.N. & Nwuzor, C.I. (2023). New Public Service Approach to Public Administration and Service Delivery in Nigeria: Issues & Prospects. South East Journal of Political Science. 9(2), 148-168.

Oakerson, R.J. (1999). Governing Local Public Economies. Oakland: ICS Press.

Robinson, M. (2015). From Old Public Administration to the New Public Service, Implications for Public Sector Reform in Developing Countries. Singapore: UNDP Global Centre for Public Service Excellence.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

เจนสันติกุล น. (2026). ความเป็นไปได้ในการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคี ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลพระนคร, 6(1), 40–57. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/LiberalJ/article/view/8861

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย