ความเป็นไปได้ในการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคี ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • นิภาพรรณ เจนสันติกุล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

ความเป็นไปได้, บริการสาธารณะ, ไตรภาคี, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคีในมิติภารกิจของหน่วยงานภาครัฐ มิติศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และมิติรูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ ผู้ให้ข้อมูลจำนวน 9 คน คัดเลือกแบบเจาะจง และทำการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า มีความเป็นไปได้ของการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคีในมิติภารกิจของหน่วยงานภาครัฐ มิติศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและมิติรูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่นโดยมีลักษณะเป็นองค์กรความร่วมมือที่ไม่เป็นนิติบุคคล เป็นลักษณะการทำบันทึกข้อตกลงร่วมกันระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและควรเป็นการบริการสาธารณะด้านโครงสร้างพื้นฐาน โดยมีตัวอย่าง คือ บริษัท ขอนแก่น ทรานซิท ซิสเต็ม จำกัด (KKTS)  ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจร่วมของ 5 เทศบาลในจังหวัดขอนแก่น ในการดำเนินโครงการระบบขนส่งสาธารณะอย่างไรก็ตามผลการศึกษาชึ้ให้เห็นถึงข้อจำกัดของระเบียบ กฎหมายที่เกี่ยวข้องและการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

 

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงมหาดไทย กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2568). สรุปข้อมูล อปท. ทั่วประเทศ ข้อมูลอัปเดตเมื่อ วันที่ 4/10/2568. https://nlc.dla.go.th/public/orgInfo01.do

กฤษณะ สุระดนัย, พงษ์เมธี ไชยศรีหา และสัญญา เคณาภูมิ. (2564). แนวนโยบายการขับเคลื่อนเทศบาลนครขอนแก่นสู่ความเป็นเมืองทันสมัย. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 6(3), 319-333.

จุรีภรณ์ วาลย์มนตรี และศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ. (2563). ตัวแสดงในการสร้างความร่วมมือพัฒนาเมืองขอนแก่นอัจฉริยะ. วารสารการบริหารปกครอง, 9(1), 263-303.

ชัชวินธ์ ตันติเวชวาณิชย์ และวสันต์ เหลืองประภัสร์. (2562). ศึกษาเปรียบเทียบความร่วมมือและการยุบรวมท้องถิ่นในต่างประเทศ: แนวทางการพัฒนาท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารผู้ตรวจการแผ่นดิน, 12(1), 47-72.

ชัชวินธ์ ตันติเวชวาณิชย์. (2559). ความร่วมมือขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อจัดการบริการสาธารณะกรณีศึกษา พื้นที่ภาคตะวันออก [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ธนภูมิ นราธิปกร, ศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ และกิตติบดี ใยพูล. (2562). การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่: กรณีเมืองขอนแก่น. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 17(2), 23-45.

นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2566). นวัตกรรมการจัดการภาครัฐกับกระบวนทัศน์ทางรัฐประศาสนศาสตร์: การทบทวนองค์ความรู้และประเภทของนวัตกรรม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 4(1), 63-77.

บัญชร ส่งสัมพันธ์ และคณะ. (2561). การจัดบริการสาธารณะขั้นพื้นฐานขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดเล็ก (รายงานการวิจัย). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

บัวพันธ์ พรหมพักพิง, ยรรยงค์ อินทร์ม่วง และมนต์ชัย ผ่องศิริ. (2562). เมืองขอนแก่น การเติบโต ความท้าทาย และโอกาส. สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย.

บูรณจิตร แก้วศรีมล และสุมาลี วงษ์วิฑิต. (2562). รูปแบบการร่วมลงทุนของภาคเอกชนในกิจการของรัฐในกิจการรถไฟฟ้าขนส่งบีทีเอสและเอ็มอาร์ทีที่ส่งผลต่อสิทธิประโยชน์ของผู้รับบริการและผู้ให้บริการและความคุ้มค่าต่อรัฐ. วารสารสารสนเทศ, 18(1), 25-39.

บูรณจิตร แก้วศรีมล. (2562). การจัดการร่วมระหว่างภาครัฐและเอกชนในระบบรถไฟฟ้าขนส่งของไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 38(6), 32-43.

ปิยะมาศ ทัพมงคล และอัชกรณ์ วงศ์ปรีดี. (2565). ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนในการพัฒนาเมืองขอนแก่นสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ: ศึกษากรณีโครงการการก่อสร้างรถไฟฟ้ารางเบา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 16(2), 137-154.

พรอนันต์ ทองสมบัติ และศิริศักดิ์ เหล่าจันขาม. (2563). กลไกการบริหารจัดการด้านการสุขาภิบาลของเทศบาลนครขอนแก่น. Journal of Modern Learning Development, 5(4), 1-13.

พลกฤต ประสิทธิ์ศิลป์ศิริ. (2560). การให้การสนับสนุนโดยรัฐบาลเพื่อส่งเสริมบทบาทของภาคเอกชนในการร่วมลงทุนในกิจการของรัฐของประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พีรพงศ์ กนกเลิศวงศ์ และธนสุวิทย์ ทับหิรัญรักษ์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการบริหารการปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนนทบุรี. วารสาร มจร.บุรีรัมย์, 5(1), 109-121.

วรฉัตร วริวรรณ. (2567). การบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย: อำนาจและหน้าที่ รูปแบบ และประเด็นปัญหา. วารสารราชภัฏสุรินทร์วิชาการ, 2(1), 105-120.

วรรณวิภา ไตลังคะ และคณะ. (2565). การจัดบริการสาธารณะแบบร่วมผลิตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 14(1), 353-366.

วสันต์ เหลืองประภัสร์, เกรียงชัย ปึงประวัติ และชาย ไชยชิต. (2566). การยกระดับการมีส่วนร่วมในการจัดบริการสาธารณะ. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 21(3), 72-101.

ศุภลักษณ์ ปรางนาคี. (2567). สหการ: รูปแบบความร่วมมือ เพื่อจัดทำบริการสาธารณะของ อปท. https://www.senate.go.th/view/386/News/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%

B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B2Issue/132/TH-TH

สรัล มารู. (2565). การจัดทำบริการสาธารณะโดยวิสาหกิจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สำนักงานคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2559). รายงานการติดตามผลการดำเนินงานรูปแบบความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดบริการสาธารณะ. https://www.kpp-local.go.th/files/order/20160628144603ujzfv.pdf

สุภัทร ชูประดิษฐ์ และคณะ. (2562). แนวคิดการสร้างภาคีหุ้นส่วนระหว่างภาครัฐกับเอกชนเพื่อยกระดับการให้บริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 5(1), 469-483.

อาทิตย์ ซาวคำ, รณชิต อภัยวาทิน และนิพิฐพนธ์ นันทะวงศ์. (2568). แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะการทำงานในอนาคตสำหรับผู้เรียนในโลกยุคแห่งนวัตกรรม. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 15(2), 125-140.

Angahar, P. A. (2013). The impact of existing inter-governmental financial relations on effective service delivery at the grassroots in Nigeria. International Journal of Academic Research in Accounting, Finance and Management Sciences, 3(1), 112-118.

Barbier, L. & Tengeh, R.K. (2023). Literature Review of Public Administration and Good Governance from 1890 to 2023. Jurnal Transformative, 9(1), 43-65.

Creswell et al., (2007). Qualitative Research Designs: Selection and Implementation. The Counseling Psychologist, 35(2), 236-254.

Dike, E.E. (2019). The New Public Administration and Service Delivery in Public Organizations in Nigeria. International Journal of Academic Multidisciplinary Research, 3(4), 22-27.

Gupta, A. K. & Lamsal, B. P. (2023). From traditional to innovative public service: A review of paradigm shifts. Public Administration Issue, 6(Electronic edition), 137-156.

Jamo, I.A. & Yakasai, D. (2017). Local Government (LG) and the Challenges of Service Delivery in Nigeria: Exploring the Alternatives. Ahmadu Bello University.

Kayoed, A., Sunday, O.A. & Silas, F.A. (2013). Corruption and service delivery: The case of Nigerian public service. Wudpecker Journal of Public Administration, 1(1), 001-006.

Liauw. T.T. (2022). Content Analysis and Its Application with Dynamic Online Content: A Case Study. Jurnal Teknik Industri, 24(2), 105-115.

Ndukwe, C., Nwakamma, M.C., Edeh, J.N., Nwokwu, B.N. & Nwuzor, C.I. (2023). New Public Service Approach to Public Administration and Service Delivery in Nigeria: Issues & Prospects. South East Journal of Political Science, 9(2), 148-168.

Oakerson, R.J. (1999). Governing Local Public Economies. ICS Press.

Robinson, M. (2015). From Old Public Administration to the New Public Service, Implications for Public Sector Reform in Developing Countries. UNDP Global Centre for Public Service Excellence.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

เผยแพร่ 2026-06-30 — ปรับปรุง 2026-06-30

เวอร์ชัน

รูปแบบการอ้างอิง

เจนสันติกุล น. (2026). ความเป็นไปได้ในการร่วมกันจัดทำบริการสาธารณะแบบไตรภาคี ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลพระนคร, 6(1), 40–57. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/LiberalJ/article/view/8861

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย