Special Education Management and Academic Administration of Special Education School Personnel: A Case Study of Khun Phor Ray School under the Office of the Private Education Commission Special Education Management and Academic Administration of Special Education School Personnel: A Case Study of Khun Phor Ray School under the Office of the Private Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) examine the level of educational management for children with special needs; 2) examine the level of academic administration; and 3) investigate the relationship between educational management for children with special needs and academic administration. The sample group consisted of 385 educational personnel, selected using the sample size determination table of Krejcie and Morgan. The research instrument was a questionnaire. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and Pearson’s product–moment correlation coefficient.
The findings revealed that the overall level of educational management for children with special needs was at a relatively high level. When considered by aspect, the highest-ranked aspect was the context of special education institutions, followed by educational management for children with special needs, respectively. The overall level of academic administration was also at a relatively high level. When classified by aspect, the highest-ranked aspect was the promotion and support of rehabilitation for persons with disabilities through families and communities, followed by the promotion and support of inclusive education and parallel classroom education. The lowest-ranked aspect was educational management for children with chronic illnesses in hospitals. Regarding the relationship between educational management for children with special needs and academic administration, multiple regression analysis was employed. The results indicated that the context of special education institutions and educational management for children with special needs yielded a multiple correlation coefficient (R) of 0.900 and were able to explain the variance in academic administration at a statistically significant level of 0.01, accounting for 90.00 percent of the variance (R² = 0.911). Furthermore, the hypothesis testing confirmed that educational management for children with special needs was significantly related to academic administration at the 0.01 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2555). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555–2559).
กัณหา คงหอม. (2560). การดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาศูนย์การศึกษาพิเศษเพื่อการประกันคุณภาพภายใน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
เกศรา บัวขาว. (2561). การบริหารและการจัดการเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาภายในตามมาตรฐานการศึกษาของศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดเชียงราย (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, สำนักงาน. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF.
ครรชิต มาลัยวงศ์. (2557). เทคโนโลยีการบริหารการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2559, จาก http://drkanchit.com/general_articles/articles/general_24.html.
คำรณ แจ้งเปีย. (2557). แนวทางการพัฒนาด้านวิชาการของครูในกลุ่มแม่เลย์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ดุสิตา สันซัง, ฉัฐวีณ์ สิทธิ์ศิรอรรถ, ดุจเดือน พันธุมนาวิน, และวิธัญญา วัณโณ. (2566). แรงจูงใจและการสนับสนุนทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ด้วยตนเองของวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่เรียนการศึกษานอกระบบ. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์).
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยการบริหารการศึกษา. วิทยาลัยทองสุข.
บุญสิตา วงศรี. (2560). สภาพการดำเนินงานการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กพิการของศูนย์การศึกษาพิเศษในเขตภาคเหนือ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยพะเยา.
ปริญธวัชร์ แซ่มสูงเนิน. (2566). ปัจจัยความสำเร็จต่อการบริหารจัดการสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษา ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 11 จังหวัดนครราชสีมา (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). วิทยาลัยทองสุข.
พินัย ปาโส. (2567). รูปแบบการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาในศูนย์การศึกษาพิเศษของบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักบริหารการศึกษาพิเศษแห่งหนึ่ง (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). วิทยาลัยทองสุข.
รุ่งนภา โพธิ. (2564). การมีส่วนร่วมในการบริหารงานวิชาการของบุคลากรทางการศึกษาศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดระนอง (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). วิทยาลัยทองสุข.
ศิริพล รวมสุข. (2565). สภาพและแนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่ม 6 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ (การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองระดับมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพะเยา.
ศุภาวรรณ แก้วทิพย์. (2561). การให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตภาคเหนือตอนล่าง กลุ่ม 5. วารสารวิจัยวิชาการ, 1(1).
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2563). คู่มือสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุทธินี สุวรรณศร. (2554). การดำเนินงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36 (การค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงราย.
เอกตนัย สุดชะดา. (2567). ทักษะการบริหารกับประสิทธิผลการบริหารวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). วิทยาลัยทองสุข.
DuFour, R., & Eaker, R. (1998). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement. Solution Tree.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education (3rd ed.). McGraw-Hill.
