Personnel Administration Based on the Seven Principles of Sappurisadhamma by School Administrators Under Special Education Center Efficiency Promotion Network Group 9, Office of Special Education Administration Personnel Administration Based on the Seven Principles of Sappurisadhamma by School Administrators Under Special Education Center Efficiency Promotion Network Group 9, Office of Special Education Administration
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine personnel management practices of school administrators based on the Seven Principles of Sappurisa Dhamma within Network 9 of the Special Education Center Performance Enhancement Network; 2) compare such personnel management practices according to position, educational level, and work experience; and (3) explore guidelines for personnel management grounded in the Seven Principles of Sappurisa Dhamma. The sample consisted of 191 administrators and teachers. Data were collected using a five-point Likert-scale questionnaire with content validity indices ranging from 0.67 to 1.00 and an overall reliability coefficient of .91. Statistical analyses included percentage, mean, standard deviation, t-test, one-way analysis of variance, and content analysis.
The findings revealed that: 1) overall personnel management based on the Seven Principles of Sappurisa Dhamma was rated at a high level ( = 4.16, S.D.=0.78); 2) perceptions of personnel management did not differ significantly by position, either overall or across individual dimensions, whereas significant differences were found according to educational level and work experience at the .05 level; and (3) effective personnel management grounded in the Seven Principles of Sappurisa Dhamma should emphasize wisdom, moral conduct, and virtuous friendship throughout all administrative processes. Such management should focus on transparency, fairness, and the quality of working life, promote shared learning and continuous professional growth, and cultivate a culture of mutual understanding and respect. These approaches contribute to the development of high-quality personnel and sustainable organizational development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). การพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดการและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
ธีระศักดิ์ บึงมุม และพรพิพัฒน์ เพิ่มผล. (2560). การพัฒนาบุคลากรตามหลัก สัปปุริสธรรม 7 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ขอนแก่น เขต 4. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 6(1), 49 – 60.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.
ปาริชาติ สติภา. (2558). การบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร สถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
พระจิณณ์วเรณย์ อคฺคธมฺโม พระฮอนด้า วาทสทฺโท, ดร., จุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2564). การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research: JBER, 7(2), 203-212.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). ธรรมนูญชีวิต : พุทธจริยธรรมเพื่อชีวิตที่ดีงาม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 42). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
มีนทราย ไชยอาจิณ. (2558). การบริหารงานบุคคล. ค้นเมื่อ 9 เมษายน 2562 จาก https://meensaim.wordpress.com/category.
วาราดา ณ ลานคา. (2560). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา การศึกษานอก ระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2547). ผู้นําทางการศึกษา : สถาบันราชภัฏบันสมเด็จเจ้าพระยา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2567). ข้อมูลเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่มเครือข่ายที่ 9 ปีการศึกษา 2567. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Robert L. Mathis & John H. Jackson, (2004), Human Resource Management. Singapore: South – Western.
