การจัดการเรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้วยกระบวนการเชิงพื้นที่ร่วมกับเทคนิคปัญญาประดิษฐ์เพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ปัญญาประดิษฐ์สู่การพัฒนาที่ยั่งยืนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลแบบผสมผสานวิธี มีจุดประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ และ 2) ศึกษาผลการใช้แผนการจัดการเรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้วยกระบวนการเชิงพื้นที่ร่วมกับเทคนิคเอไอเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ปัญญาประดิษฐ์สู่การพัฒนาที่ยั่งยืนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนทั้งสิ้น 29 คน โดยการคัดเลือกแบบสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบประเมินความเหมาะสมของแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความฉลาดรู้ปัญญาประดิษฐ์ ผลการวิจัย พบว่า 1) การออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้มีคุณภาพระดับเหมาะสมมากที่สุด (M = 4.58, SD = 0.12) และ 2) นักเรียนที่ผ่านกระบวนการจัดการเรียนรู้มีระดับความฉลาดรู้ปัญญาประดิษฐ์อยู่ในระดับดีมาก (M = 4.46, SD = 0.04) ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เป็นสิ่งที่สอดคล้องกับยุคสมัยของผู้เรียน การจัดการเรียนรู้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงด้วยกระบวนการเชิงพื้นที่จะช่วยให้ผู้เรียนเกิดความฉลาดรู้ปัญญาประดิษฐ์ซึ่งสามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างมีจริยธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว
กัณฑ์อเนก ปิ่นปัก ชรินทร์ มั่งคั่ง และนิติกร แก้วปัญญา. (2566). การจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาตามวิธีการอนาคตวิทยาเพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองยั่งยืน ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนหอพระ. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีภาคตะวันออกแห่งสุวรรณภูมิ, 2(1), 60-72. สืบค้นจาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JEITS/article/view/1535.
ชรินทร์ มั่งคั่ง เชษฐภูมิ วรรณไพศาล ชัยณรงค์ จารุพงศ์พัฒนะ ชญานิศวร์ ยิ้มสวัสดิ์ และชัชวาล บุตรทอง.(2560). รูปแบบมวลประสบการณ์เชิงพื้นที่เพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกสิ่งแวดล้อมของนักเรียนในชุมชนเหมืองแม่เมาะ จังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10(2), 1217-1233. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/98114
ชัชวาลย์ บุตรทอง. (2566). การจัดการเรียนรู้เชิงพื้นที่ทุ่งกะโล่ศึกษาโดยใช้โครงงานบูรณาการภูมิสังคมเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลายจังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัย ราชภัฎบุรีรัมย์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 15(1). 85-102. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/bruj/article/view/261232/176889.
นฤภัค สันป่าแก้ว. (2566). แนวทางการส่งเสริมครูในการจัดการเรียนรู้ยุค AI. วารสารวิจัยนวัตกรรมการศึกษาและเทคโนโลยี, 1(2). 44-50. สืบค้นจาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jiret_2023/article/view/277/152.
ปภาวรินท์ ศรีแก้ว เชษฐภูมิ วรรณไพศาล และวรินทร สิริพงษ์ณภัทร. (2567). ทฤษฎีสู่การปฏิบัติการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงบนฐานการเรียนรู้แบบนำตนเองสาหรับผู้เรียนยุคใหม่. วารสารการจัดการยุคใหม่ มหาวิทยาลัยชินวัตร, 3(1), 90-107. สืบค้นจาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/SIU/article/view/1219
พระครูปลัดจักรพล สิริธโร. (2567). การใช้เทคโนโลยี AI ในการเรียนการสอนแบบปรับเหมาะ. วารสารวิชา การจินดาสิทธิ์,2(3). 208-218. สืบค้นจาก https://so19.tci-thaijo.org/index.php/Chintasit/article/view/946.
พระยูง ชยานนฺโท (2565). รูปแบบการสอนสังคมศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 3(2). 80-93. สืบค้นจาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/src/article/view/137.
รังสรรค์ โฉมยา สมบัติ ท้ายเรือคํา และเสกสรร ทองคําบรรจง. (2568). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการวิจัย. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น. 2(1), 1-15. สืบค้นจาก https://so18.tci-thaijo.org/index.php/JGSM_SPUKK/article/view/671
หนึ่งฤทัย ดิษฐ์โรจน์ วศิน นุชคง และจุฑาภรณ์ มาสันเหียะ. (2567). ความตระหนักรู้ในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการเรียนรู้ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(6). 43-58. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/IARJ/article/view/278038
Ari, A., Crister, N., Anna, K., & Arto, S. (2024). Artificial intelligence literacy in sustainable development: A learning experiment in higher education. Frontiers on Education, 24(9). 01-10. https://doi.org/10.3389/feduc.2024.1343406.
FasterCapital. (2024). Spatial patterns: Analyzing Geographical Distribution in ABM Simulations. retrieved from https://fastercapital.com/content/Spatial-patterns--Analyzing-Geographical-Distribution-in-ABM-Simulations.html#Spatial-Analysis-Techniques.html.
Gaševi´, D., Siemens, G., & Sadiq, S. (2023). Empowering learners for the age of artificial intelligence. Computers and Education: Artificial Intelligence, 4.https://doi.org/10.1016/j.caeai.2023.100130
Hao, Pu. (2019). Spatial Analysis. In Orum, Anthony M. (Eds.), The Wiley Blackwell Encyclopedia of Urban and Regional Studies (pp. 1-7). John Wiley & Sons.
Lomas, L.M. (2016). Business-to-Business Marketing Perceptions: Customer Knowledge Management and Customer Engagement [Doctoral dissertation, Walden University]. https://scholarworks.waldenu.edu/dissertations/2495/
Moledina, S., &Khoja, A. (2018). Letter to the Editor: Digital Dementia–Is Smart Technology Making Us Dumb?. The Ochsner Journal, 18(1) 12. Retrieve from https://www.ochsnerjournal.org/content/18/1/12
Ng, D. T. K., Leung, J. K. L., Chu, K. W. S., & Qiao, M. S. (2021). AI literacy: Definition, teaching, evaluation, and ethical issues. Proceedings of the Association for Information Science and Technology, 58(1) 504–509. https://doi.org/10.1002/pra2.487
Tuomi, I. (2018). The Impact of Artificial Intelligence on Learning, Teaching, And Education. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
