การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดคำนวณ โดยใช้เทคนิค การเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด รายวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษา ปีที่ 2 โรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการศึกษา อำเภอนาเยีย จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • อลิสา ก๋องดี ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชธานี
  • ระพิน ชูชื่น อาจารย์ประจำหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชธานี
  • ปิยะรัตน์ นุชผ่องใส อาจารย์ประจำหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชธานี

คำสำคัญ:

เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด, ทักษะการคิดคำนวณ

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้ มีจุดประสงค์ 1) เพื่อหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน ด้วยเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด(Think Pair Share)  3) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการคิดคำนวณของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อการใช้แผนการจัดการเรียนรู้ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด (Think  Pair  Share)  นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 30  คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567  โดยใช้การสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2)แบบทดสอบ 3) แบบวัดทักษะการคิดคำนวณ  4) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อการเรียน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  การหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ และการเทียบค่าที แบบ Dependent Sample

                ผลการวิจัย พบว่า1. ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด รายวิชา คณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ 88.13/85.10 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด รายวิชา คณิตศาสตร์ ของชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ 0.05 3) ทักษะการคิดคำนวณ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด รายวิชา คณิตศาสตร์ ของชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ 0.05 และ 4) ความพึงพอใจของนักเรียนหลังการจัดการเรียนรู้ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนคู่คิด โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

ธนวรรณ แก้ววิเชียร. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามเทคนิค KWDL โดยใช้กระบวนการร่วมมือ Think–Pair–Share เพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ใน ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

โรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการศึกษา อำเภอนาเยีย. (2567). ข้อมูลสารสนเทศนักเรียนโรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการศึกษา อำเภอนาเยียปีการศึกษา 2567. เรียกใช้เมื่อ 15 ตุลาคม 2567 https://sites.google.com/esdc.go.th/nayia65/Home

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพมหานคร: สสวท.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2560). รูปแบบการจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ผ่านกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. วารสารวิชาการ, 18(1), 202–215.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2562). รายงานผลการประเมินคุณภาพผู้เรียน (National Test: NT) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

อุษา ภิรมย์รักษ์. (2562). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think–Pair–Share) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Lyman, F. T. (1981). Think–pair–share: An expanding teaching technique. MAA-CIE Cooperative News, 1, 1–2.

Hossain, A., & Tarmizi, R. A. (2013). Effects of cooperative learning on students’ achievement and attitudes in secondary mathematics. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 93, 473–477.

Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1991). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic learning (3rd ed.). Boston, MA: Allyn and Bacon.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-21

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย