การพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมการเป็นครูนวัตกรทางคณิตศาสตร์ ด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์รังสรรค์ สำหรับนักศึกษาครูสาขาวิชาคณิตศาสตร์

ผู้แต่ง

  • ศราวุธ สุวรรณอัตถ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
  • เกษทิพย์ ศิริชัยศิลป์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
  • วิยดา เหล่มตระกูล สาขาวิชาวิธีวิทยาการวิจัยและการประเมิน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

คำสำคัญ:

กระบวนการคิดเชิงออกแบบ, ปัญญาประดิษฐ์รังสรรค์, ครูนวัตกรทางคณิตศาสตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาคุณภาพหลักสูตรฯ และศึกษาผลการใช้หลักสูตรฯ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนนักศึกษา 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) หลักสูตรฯ 2) เอกสารประกอบหลักสูตร และ 3) แบบประเมินการเป็นครูนวัตกรทางคณิตศาสตร์ 3 องค์ประกอบ ได้แก่ ผลงานนวัตกรรม พฤติกรรมนวัตกร และทักษะการคิดนวัตกรรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีแบบไม่อิสระ

ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาหลักสูตรฯ โดยมีองค์ประกอบของหลักสูตร 7 องค์ประกอบ ได้แก่ ความเป็นมาของหลักสูตร หลักการของหลักสูตร จุดมุ่งหมายของหลักสูตร เนื้อหาสาระของหลักสูตร การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ สื่อการเรียนการสอน การวัดและประเมินผล มีค่าเฉลี่ยความเหมาะสมของหลักสูตรฯอยู่ที่ 4.72 อยู่ในระดับมากที่สุด มีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานอยู่ที่ 0.34 ในส่วนของเอกสารประกอบหลักสูตรฯ มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.51 อยู่ในระดับมากที่สุด มีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานอยู่ที่ 0.53 แบบประเมินการเป็นครูนวัตกรทางคณิตศาสตร์ มีความสอดคล้อง สามารถนำไปใช้ประเมินการเป็นครูนวัตกรทางคณิตศาสตร์ได้ 2) การศึกษาผลการใช้หลักสูตรฯ พบว่า นักศึกษาครูมีคะแนนผลงานนวัตกรรมหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 พฤติกรรมนวัตกรหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  และทักษะการคิดนวัตกรรมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กิตติมา เก่งเขตกิจ, เกียรติศักดิ์ ล้วนมงคล, และ อรอุมา สอนง่าย. (2563). การศึกษาสภาพปัญหาของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูสาขาศิลปศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวิจัยรามคำแหง (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 23(1), 1–10.

ณัฏฐกิตติ์ พาสภาการ, วรรณรี ปานศิริ, & อุษา งานมีศรี. (2567). การจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(5), 1201–1213.

นุชรินทร์ มิ่งโอโล. (2567). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 18(1), 3–13.

เบญจรัตน์ เปรมปรีสุข, & อุบลวรรณ ส่งเสริม. (2568). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างนวัตกรรมและความเป็นนวัตกรของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(4), 1–13.

มะยุรีย์ พิทยาเสนีย์. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรของนักศึกษาครู. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วงศวัฒน์ เทพาศักดิ์. (2566). การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย: มุมมองของเทคโนโลยี องค์กร และสภาพแวดล้อม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

Albay, E. M., & Eisma, D. V. (2025). Using design thinking for developing pre-service teachers’ creativity in designing teaching plans to promote interactive learning in mathematics. Learning and Instruction, 96, 102070. https://doi.org/10.1016/j.learninstruc.2024.102070

Harahap, R., Simamora, Y., Lubis, N. A., Yustinaningrum, B., & Nasution, A. K. P. (2025). The role of ChatGPT in enhancing mathematics education: A systematic review. Advances in Nonlinear Variational Inequalities, 28(2s), 511–522.

Köroğlu, M. N., & Yıldız, B. (2021). Design thinking in mathematics education: The Minecraft case. Technology, Innovation and Special Education Research, 1(2), 150–179.

Yeo, S., Moon, J., & Kim, D.-J. (2024). Transforming mathematics education with AI: Innovations, implementations, and insights. The Mathematical Education, 63(2), 387–392. https://doi.org/10.7468/mathedu.2024.63.2.387

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-21

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย