หากเจ้าอาวาสต้องมาจากการเลือกตั้ง : ความเป็นไปได้ อุปสรรค และเงื่อนไขความสำเร็จ

ผู้แต่ง

  • พระปลัดมนู ฐานจาโร (ช่วยคิด) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชลบุรี
  • พระชลญาณมุนี (สมโภช ธมฺมโภชฺโช) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชลบุรี
  • ฉัตรชัย แนวพญา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชลบุรี

คำสำคัญ:

เจ้าอาวาส, การเลือกตั้ง, การปกครองคณะสงฆ์

บทคัดย่อ

   บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวคิดเรื่องการนำระบบการเลือกตั้งมาใช้กับตำแหน่งเจ้าอาวาส ภายใต้บริบทการปกครองคณะสงฆ์ไทย โดยมุ่งศึกษาความหมายและหลักการของการเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตย เปรียบเทียบกับโครงสร้างการได้มาซึ่งตำแหน่งเจ้าอาวาสตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 รวมทั้งพิจารณาความเป็นไปได้ อุปสรรค ความเสี่ยง และเงื่อนไขความสำเร็จของการนำระบบดังกล่าวมาใช้ในทางปฏิบัติ ผู้เขียนใช้วิธีการศึกษาเชิงเอกสารและการวิเคราะห์เชิงแนวคิด โดยศึกษากฎหมายคณะสงฆ์ หลักการปกครองในระบอบประชาธิปไตย แนวคิดธรรมาภิบาล ตลอดจนงานวิชาการที่เกี่ยวข้อง เพื่อนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบกับหลักการปกครองคณะสงฆ์และพระธรรมวินัย พบว่า แม้การเลือกตั้งจะเป็นกลไกที่ช่วยเสริมสร้างความชอบธรรมและการมีส่วนร่วมของผู้ถูกปกครองในระบบการเมืองของรัฐ แต่เมื่อพิจารณาในบริบทของคณะสงฆ์ การเลือกตั้งเจ้าอาวาสยังมีข้อจำกัดสำคัญทั้งในเชิงกฎหมายและเชิงโครงสร้างการปกครอง อีกทั้งยังมีความเสี่ยงต่อการเกิดความขัดแย้งภายในวัด การแบ่งฝ่าย การแสวงหาความนิยม และการลดทอนคุณค่าทางพระธรรมวินัย ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความเป็นเอกภาพและเสถียรภาพของคณะสงฆ์ จึงเสนอว่า หากจะนำระบบการเลือกตั้งเจ้าอาวาสมาใช้ จำเป็นต้องมีการปรับปรุงกฎหมายให้รองรับอย่างชัดเจน กำหนดคุณสมบัติผู้สมัครที่ยึดหลักธรรมวินัยเป็นแกนกลาง ออกแบบกระบวนการที่โปร่งใส และกำหนดบทบาทของเจ้าคณะผู้ปกครองในการกำกับดูแล ทั้งนี้ ภายใต้บริบทปัจจุบัน ระบบการแต่งตั้งยังคงเหมาะสมกว่าการเลือกตั้ง แต่ควรได้รับการพัฒนาให้มีความโปร่งใสและตรวจสอบได้มากยิ่งขึ้น

ประวัติผู้แต่ง

พระปลัดมนู ฐานจาโร (ช่วยคิด), มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชลบุรี

.

เอกสารอ้างอิง

กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 23 พุทธศักราช 2541 ว่าด้วยระเบียบการปกครองคณะสงฆ์.

พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2535). การเลือกตั้งกับการพัฒนาทางการเมือง. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พระครูนิรมิตสังฆกิจ และคณะ. (2565). หลักสังฆสามัคคีแก้ปัญหาความขัดแย้งทางสังคม. วารสารวิจยวิชาการ, 5(3), 263-274.

พระปลัดมนู ฐานจาโร และคณะ. (2565). กระบวนการยุติธรรม: สถาบันตุลาการของคณะสงฆ์ไทย. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 7(2), 383-399.

พระมหาเจริญ กตปญฺโญ และคณะ. (2564). การศึกษาของคณะสงฆ์ไทยภายใต้พระราชบัญญัติคณะสงฆ์. วารสารปรัชญาและศาสนา, 6(2), 25-49.

พระมหาสุชาติ ธมฺมกาโม และคณะ. (2565). ระบบตุลาการในกระบวนการยุติธรรมคณะสงฆ์ไทย. วารสารวิจยวิชาการ, 5(5), 317-330.

พระมหาเสาร์คำ ธมฺมธีโร และภัสนันท์ พ่วงเถื่อน. (2563). หลักธรรมาภิบาลในกระบวนการ ยุติธรรมของคณะสงฆ์ในจังหวัดชลบุรี. วารสาร มจร สังคมปริทรรศน์, 9(1), 135- 147.

พระเมธีธรรมาภรณ์(ประยูรธมฺมจิตฺโต). (2539). การปกครองคณะสงฆ์ไทย. กรุงเทพมหานคร : สหธรรมิก.

พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535. (2535, 4 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 109, ตอน 106 ก. หน้า 5–11.

พิมลจรรย์ นามวัฒน์. (2534). การเลือกตั้ง. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

วรุตม์ อรุมชูตี. (2563). สถานะของเจ้าอาวาส ไวยาวัจกร และกรรมการวัด ตามกฎหมาย. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วิทยา ชินบุตร. (2559). การเลือกตั้ง. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ศิริพงษ์ จำดไร่ขิง และคณะ. (2564). รูปแบบการปกครองแบบประชาธิปไตย. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 1(3), 66-77.

สมภพ ระงับทุกข์. (2566). การเลือกตั้ง : กระบวนการเพื่อความเป็นประชาธิปไตย. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 1(3), 17-30.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ