การนิเทศภายในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3
คำสำคัญ:
การนิเทศภายใน, ศตวรรษที่ 21, การจัดการเรียนรู้, ครูบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการนิเทศภายในสถานศึกษา 2) ศึกษาการส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครู 3) ศึกษาการนิเทศภายในที่ส่งผลต่อการส่งเสริมศักยภาพดังกล่าว และ 4) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างคือครูผู้สอนจำนวน 315 คน ซึ่งได้จากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ เครจซี่และมอร์แกน โดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยได้แก่แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่น 0.98 และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- การนิเทศภายในโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการวางแผนการนิเทศมีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านการให้ความรู้ก่อนการนิเทศมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด
- การส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านการคิดวิเคราะห์และการจัดการเรียนรู้มุ่งผลสัมฤทธิ์มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ส่วนทักษะการสื่อสารและการทำงานร่วมกันมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด
- การนิเทศด้านการวางแผนและการเสริมสร้างขวัญกำลังใจสามารถพยากรณ์การส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ของครูได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
- แนวทางการพัฒนาควรเน้นการประเมินผลที่ครอบคลุมทั้งกระบวนการและผลลัพธ์ โดยอาศัยข้อมูลเชิงประจักษ์หลากหลายแหล่งเพื่อการสะท้อนผลและการให้ข้อมูลย้อนกลับเชิงพัฒนามากกว่าการตัดสิน ควรกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จที่ชัดเจนและสอดคล้องกับเป้าหมาย เปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการนิเทศ พร้อมทั้งติดตามผลอย่างต่อเนื่องเพื่อนำผลการประเมินมาปรับปรุงกระบวนการนิเทศให้เกิดประสิทธิภาพและส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ณัฐพร เดชทะสอน. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการนิเทศภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วารสารมณีเชษฐาราม, 9(4), 130–145.
ณิชากร ขำสุนทร. (2568). การนิเทศภายในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารมณีเชษฐาราม, 9(3), 74–89.
ถาวร เวชจันทร์. (2565). การนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วราภรณ์ ผาสีดา. (2568). รูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาที่มีประสิทธิผลต่อการพัฒนาครูในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษา, 18(2), 45–60.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการนิเทศภายในสถานศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการพัฒนาการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. กระทรวงศึกษาธิการ.
อัครเดช กุหลาบ. (2567). การนิเทศภายในสถานศึกษากับการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. วารสารการบริหารการศึกษา, 17(1), 88–102.
Darling-Hammond, L. (2017). Empowered educators: How high-performing systems shape teaching quality around the world. Jossey-Bass.
Glanz, J. (2020). Supervision in action: A developmental approach to improving teaching and learning. Rowman & Littlefield.
Johnson, R., & Williams, T. (2023). Instructional supervision and teacher professional growth in 21st century schools. Journal of Education Supervision and Leadership, 12(1), 15–30.
OECD. (2021). Teachers and school leaders as lifelong learners. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/teachers-leaders-lifelong-learning-en
Thompson, A., & Lee, M. (2020). School supervision models and student achievement outcomes. International Journal of Educational Leadership, 24(3), 201–218.
Trilling, B., & Fadel, C. (2020). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
