การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา กับบรรยากาศองค์การในศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่มสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 1
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์, บรรยากาศองค์การ, ศูนย์การศึกษาพิเศษบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาบรรยากาศองค์การ และ3) ศึกษาภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับบรรยากาศองค์การในศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่มสถานศึกษาสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 1 การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างการวิจัยเป็นครูผู้สอน จำนวน 260 คน เครื่องมือในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ทุกด้านมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก 2) ผลการศึกษาบรรยากาศองค์การในศูนย์การศึกษาพิเศษ เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ทุกด้านมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก และ 3) ภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับบรรยากาศองค์การในศูนย์การศึกษาพิเศษ ในภาพรวมมีความสัมพันธ์กันทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .714)
เอกสารอ้างอิง
จิตรี ฟุ้งกลิ่น. (2559). บรรยากาศองค์การและการทำงานเป็นทีมที่ส่งผลต่อคุณภาพการบริการ ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 13(25), 10–20.
ฉวีวรรณ เอี่ยมพญา. (2559). บรรยากาศองค์การที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของครู ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธานินทร์ เอื้ออภิธร. (2561). มนุษย์จะสร้างทักษะการเรียนรู้ใหม่เพื่อรับมือความเปลี่ยนแปลง ในอนาคตอย่างไร. The Standard.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). ฉบับปรับปรุงใหม่. สุวีริยาสาส์น.
เพ็ญนภา ศรีภูธร. (2562). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2563). แนวคิดทฤษฎีและประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 8)กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ.
วินา สุทธิโพธิ์.(2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 . ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ศิริวรรณ ไหลพิริยกุล. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างแบบผู้นำกับบรรยากาศองค์การของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ของสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุรศักดิ์ เล็กวงษ์. (2563). บทบาทภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียนขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระ ครุศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
Gibson, J. L. (2000). Organizational behavior (7th ed.). Irwin.
Harris, A. (2009). Creative leadership. Journal of Management in Education, 23(1), 9–11.
Jaafari, P., & Soleimani, N. (2012). The relationship among organizational climate, organizational learning, and teachers’ self-efficacy. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 47, 2212–2218.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Litwin, G. W., & Stringer, R. A. (1968). Motivation and organizational climate. Harvard University Press.
Stringer, R. A. (2002). Leadership and organizational climate: The cloud chamber effect. Prentice Hall.
Stoll, L., & Temperley, J. (2009). Creative leadership: A challenge of our times. School Leadership & Management, 29(1), 63–67.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2005). Educational administration: Theory, research, and practice (7th ed.). McGraw-Hill.
