แนวทางการบูรณาการกิจกรรมชมรมพุทธธรรมกรรมฐานเข้ากับการจัดการเรียนการสอนในระดับมหาวิทยาลัยเพื่อผลิตบัณฑิตให้มีจิตสำนึกในการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
คำสำคัญ:
ชมรมพุทธธรรมกรรมฐาน, การจัดการเรียนการสอน, การป้องกันและปราบปรามการทุจริตบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบูรณาการกิจกรรมของชมรมพุทธธรรมกรรมฐานเข้ากับการจัดการเรียนการสอนในระดับมหาวิทยาลัย วิเคราะห์ผลกระทบต่อจิตสำนึกด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตของนักศึกษา และเสนอแนวทางที่เหมาะสมในการปรับกิจกรรมเข้ากับหลักสูตร โดยใช้การวิเคราะห์เอกสาร และกรณีศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ผลการศึกษาพบว่า การบูรณาการสามารถทำได้โดยการออกแบบกิจกรรมเสริมหลักสูตร การกำหนดชั่วโมงกิจกรรมเป็นเงื่อนไขการสำเร็จการศึกษา และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างชมรม อาจารย์ และหน่วยงานต่าง ๆ แนวทางดังกล่าวช่วยเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม และจิตสำนึกต่อต้านการทุจริตได้อย่างเป็นรูปธรรม จึงเสนอให้บูรณาการกิจกรรมชมรมเข้าสู่แผนการศึกษา จัดทำคู่มือแนวทางอย่างเป็นระบบ และสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยที่มีการดำเนินงานด้านนี้แล้วอย่างเป็นระบบ
เอกสารอ้างอิง
กฎกระทรวง มาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. (2565, 31 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 139 ตอนที่ 20 ก. หน้า 28-31.
กฤษณ ธาดาบดินทร์ และ พระมหาจีรวัฒน์ กนฺตวณฺโณ. (2565). อริยสัจกับการแก้ปัญหาใน สังคมไทย. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(2), 249-260.
นรชัย ณ วิเชียร, เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน และ นลินณัฐ ดีสวัสดิ์. (2019). อริยสัจ 4 กับการพัฒนา องค์การ. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 13(1), 176-185.
นัชพล คงพันธ์, พระครูอุทิตปริยัติสุนทร และ พระครูอุทิตธรรมคุณ. (2564). พิธีกรรมทางศาสนากับการปฏิบัติตนนิสิตสังคมศึกษายุคโลกาภิวัตน์. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 6(2), 207-219.
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2565. (2565, 9 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 212. หน้า 11-20.
พงษ์กฤตย์ นามปพนอังกูร, วิภาภรณ์ ภู่วัฒนกุล, โกศล มีคุณ และ อัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2563). ธรรมาภิบาล: หัวใจของการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(2), 97-107.
พระครูวินัยธรสัญชัย ญาณวีโร (ทิพย์โอสถ), โผน นามณี, พระครูธรรมธรเดโช ฐิตเตโช (สำเร็จ) และ พระอธิวัฒน์ รตนวณฺโณ. (2561). การนำศีล 5 ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันของนักศึกษาระดับปริญญาตรีเพื่อพัฒนาทักษะด้านคุณธรรม ในรายวิชาการปฏิบัติกรรมฐาน. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 23(1), 37-58.
พระพุธศักดิ์ แวงสูงเนิน. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดแก้ปัญหาเรื่องหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวาปีปทุม โดยการ จัดการเรียนรู้แบบอริยสัจ 4 ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พระรณชัย กิตฺติราโณ (ส่งศรี). (2561). การประยุกต์หลักใช้อริยมรรคมีองค์ 8 ในการดำเนินชีวิตของ ประชาชนในตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุทธิวัชร์ ทรงไกรศรี. (2567). การศึกษาปัจจัยที่ทำให้เยาวชนสนใจการปฏิบัติธรรมของกลุ่มพุทธธรรมกรรมฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 20(2), 1-13.
พัฒนพงศ์ จันทร์เพ็ชรพูล. (2568). การบริหารจัดการองค์กรภาครัฐเพื่อแก้ไขปัญหาการทุจริต. วารสารวิชาการ รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(4), 187-202.
มูลนิธิพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต. (2545). บูรพาจารย์ ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺตเถระ. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงพิมพ์ชวนพิมพ์.
วิมลมาลย์ ศรีรุ่งเรือง, หาญศึก บุญเชิด และ สุภิญญา ธนาพงษ์ภิชาติ. (2561). ผลของการเจริญสติต่อการพัฒนาตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 31(3), 34-40.
ศิริภัสสร ปิยนันทวารินทร์, บุญทัน ดอกไธสง และ เกียรติศักดิ์ สุขเหลือง. (2567). การบูรณาการหลัก พุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการการฝึกอบรมเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัด สมุทรปราการ. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(3), 214-227.
ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น). (2556). หนังสือเยาวชนดีเด่นกรุงเทพมหานคร (ประกายเพชร) ประจำปี 2556. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น).
สุทัศน์ เหมทานนท์. (2018). วิทยาลัยคุณธรรม: สร้างได้อย่างไรในวิทยาลัยพยาบาล ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก. The Journal of Boromarjonani College of Nursing Suphanburi, 1(1), 7-15.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2562). หลักสูตรวัยใส ใจสะอาด Youngster with Good Heart ระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานส่งเสริมสวัสดิภาพและพิทักษ์เด็ก เยาวชน ผู้ด้อยโอกาส และผู้สูงอายุ. (2557). หนังสือเด็กและเยาวชนดีเด่นแห่งชาติ และผู้ทำคุณประโยชน์ต่อเด็กและเยาวชน พุทธศักราช 2557. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
อาทิตยา จารุจินดา. (2546). พฤติกรรมทางศาสนาของคนในสังคมเมือง: กรณีศึกษา วัดสนามนอกและวัดสนามใน ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Barro, R. J., & McCleary, R. M. (2003). Religion and economic growth across countries. American Sociological Review, 68(5), 760–781.
Kohlberg, L. (1976). Moral stage and moralization: The cognitive development approach. In T. Lickona (Ed.), Moral development and behavior (pp. 31–53). New York: Holt Rinehart and Winston.
Rabi’u, A., Mansor, N., & Nuhu, M. S. (2015). Fraud Triangle Theory and Fraud Diamond Theory: Understanding the convergent and divergent for future research. International Journal of Academic Research in Accounting Finance and Management Sciences, 5(4), 38-45.
Smith, D. I. (2018). On Christian teaching: Practicing faith in the classroom. William B. Eerdmans.
Teo, T., Huang, F., Hue, M.-T., & Cheung, H.-Y. (2024). The influence of religious beliefs on bullying and cheating among secondary school students in Hong Kong. Acta Psychologica, 251(2), 1-7.
Zahran, W. S., Terada, A., & Saengsroi, J. (2023). Implementation of good governance principles in improving public services: A case study of the Ministry of Education and Culture. Ilomata International Journal of Social Science, 4(1), 119–131.
