GUIDELINES FOR INTEGRATING BUDDHADHAMKAMMATAN CLUB ACTIVITIES INTO UNIVERSITY TEACHING AND LEARNING TO CULTIVATE GRADUATES WITH AWARENESS IN CORRUPTION PREVENTION AND SUPPRESSION
Keywords:
Buddhadhamkammatan Club, Teaching and Learning Management, Corruption Prevention and SuppressionAbstract
This article aims to study the integration of the activities of Buddhadhamkammatan Clubs into university-level education, analyze the impact on students’ awareness of anti-corruption, and propose appropriate methods to align these activities with academic curricula. The study employed document analysis and case studies from various universities. The findings reveal that integration can be achieved through the design of co-curricular activities, setting mandatory participation hours as part of graduation requirements, and building collaborative networks between the clubs, faculty members, and relevant departments. These approaches significantly enhance students’ moral and ethical values, as well as their awareness of honesty and anti-corruption. Therefore, it is recommended that such activities be officially integrated into academic plans, a systematic guideline be developed, and a collaborative network be established among universities already implementing this integration.
References
กฎกระทรวง มาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. (2565, 31 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 139 ตอนที่ 20 ก. หน้า 28-31.
กฤษณ ธาดาบดินทร์ และ พระมหาจีรวัฒน์ กนฺตวณฺโณ. (2565). อริยสัจกับการแก้ปัญหาใน สังคมไทย. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(2), 249-260.
นรชัย ณ วิเชียร, เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน และ นลินณัฐ ดีสวัสดิ์. (2019). อริยสัจ 4 กับการพัฒนา องค์การ. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 13(1), 176-185.
นัชพล คงพันธ์, พระครูอุทิตปริยัติสุนทร และ พระครูอุทิตธรรมคุณ. (2564). พิธีกรรมทางศาสนากับการปฏิบัติตนนิสิตสังคมศึกษายุคโลกาภิวัตน์. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 6(2), 207-219.
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2565. (2565, 9 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 212. หน้า 11-20.
พงษ์กฤตย์ นามปพนอังกูร, วิภาภรณ์ ภู่วัฒนกุล, โกศล มีคุณ และ อัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2563). ธรรมาภิบาล: หัวใจของการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(2), 97-107.
พระครูวินัยธรสัญชัย ญาณวีโร (ทิพย์โอสถ), โผน นามณี, พระครูธรรมธรเดโช ฐิตเตโช (สำเร็จ) และ พระอธิวัฒน์ รตนวณฺโณ. (2561). การนำศีล 5 ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันของนักศึกษาระดับปริญญาตรีเพื่อพัฒนาทักษะด้านคุณธรรม ในรายวิชาการปฏิบัติกรรมฐาน. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 23(1), 37-58.
พระพุธศักดิ์ แวงสูงเนิน. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดแก้ปัญหาเรื่องหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวาปีปทุม โดยการ จัดการเรียนรู้แบบอริยสัจ 4 ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พระรณชัย กิตฺติราโณ (ส่งศรี). (2561). การประยุกต์หลักใช้อริยมรรคมีองค์ 8 ในการดำเนินชีวิตของ ประชาชนในตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุทธิวัชร์ ทรงไกรศรี. (2567). การศึกษาปัจจัยที่ทำให้เยาวชนสนใจการปฏิบัติธรรมของกลุ่มพุทธธรรมกรรมฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 20(2), 1-13.
พัฒนพงศ์ จันทร์เพ็ชรพูล. (2568). การบริหารจัดการองค์กรภาครัฐเพื่อแก้ไขปัญหาการทุจริต. วารสารวิชาการ รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(4), 187-202.
มูลนิธิพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต. (2545). บูรพาจารย์ ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺตเถระ. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงพิมพ์ชวนพิมพ์.
วิมลมาลย์ ศรีรุ่งเรือง, หาญศึก บุญเชิด และ สุภิญญา ธนาพงษ์ภิชาติ. (2561). ผลของการเจริญสติต่อการพัฒนาตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 31(3), 34-40.
ศิริภัสสร ปิยนันทวารินทร์, บุญทัน ดอกไธสง และ เกียรติศักดิ์ สุขเหลือง. (2567). การบูรณาการหลัก พุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการการฝึกอบรมเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัด สมุทรปราการ. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(3), 214-227.
ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น). (2556). หนังสือเยาวชนดีเด่นกรุงเทพมหานคร (ประกายเพชร) ประจำปี 2556. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น).
สุทัศน์ เหมทานนท์. (2018). วิทยาลัยคุณธรรม: สร้างได้อย่างไรในวิทยาลัยพยาบาล ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก. The Journal of Boromarjonani College of Nursing Suphanburi, 1(1), 7-15.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2562). หลักสูตรวัยใส ใจสะอาด Youngster with Good Heart ระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานส่งเสริมสวัสดิภาพและพิทักษ์เด็ก เยาวชน ผู้ด้อยโอกาส และผู้สูงอายุ. (2557). หนังสือเด็กและเยาวชนดีเด่นแห่งชาติ และผู้ทำคุณประโยชน์ต่อเด็กและเยาวชน พุทธศักราช 2557. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
อาทิตยา จารุจินดา. (2546). พฤติกรรมทางศาสนาของคนในสังคมเมือง: กรณีศึกษา วัดสนามนอกและวัดสนามใน ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Barro, R. J., & McCleary, R. M. (2003). Religion and economic growth across countries. American Sociological Review, 68(5), 760–781.
Kohlberg, L. (1976). Moral stage and moralization: The cognitive development approach. In T. Lickona (Ed.), Moral development and behavior (pp. 31–53). New York: Holt Rinehart and Winston.
Rabi’u, A., Mansor, N., & Nuhu, M. S. (2015). Fraud Triangle Theory and Fraud Diamond Theory: Understanding the convergent and divergent for future research. International Journal of Academic Research in Accounting Finance and Management Sciences, 5(4), 38-45.
Smith, D. I. (2018). On Christian teaching: Practicing faith in the classroom. William B. Eerdmans.
Teo, T., Huang, F., Hue, M.-T., & Cheung, H.-Y. (2024). The influence of religious beliefs on bullying and cheating among secondary school students in Hong Kong. Acta Psychologica, 251(2), 1-7.
Zahran, W. S., Terada, A., & Saengsroi, J. (2023). Implementation of good governance principles in improving public services: A case study of the Ministry of Education and Culture. Ilomata International Journal of Social Science, 4(1), 119–131.
