การประเมินโครงการนิเทศภายในแบบคลินิก สู่ครูมืออาชีพ โรงเรียนบ้านบางรูป สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2

ผู้แต่ง

  • กณภัทร จินา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
  • เบญจพร ชนะกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
  • อโนทัย ประสาน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ:

การประเมินโครงการ, การนิเทศภายในแบบคลินิก, รูปแบบของสตัฟเฟิลบีม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมิน 1) ด้านบริบท 2) ด้านปัจจัยนำเข้า 3) ด้านกระบวนการ 4) ด้านผลผลิต และส่วนขยายด้านผลผลิต ประกอบด้วย ผลกระทบ ประสิทธิผล ความยั่งยืน และการถ่ายโยงความรู้ ของโครงการ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาและครู โรงเรียนบ้านบางรูป ปีการศึกษา 2568 รวมทั้งสิ้น 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้  ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา

          ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านบริบทอยู่ในระดับมาก โครงการมีความสอดคล้องกับนโยบายและวิสัยทัศน์ของสถานศึกษา 2) ด้านปัจจัยนำเข้าอยู่ในระดับมากที่สุด สถานศึกษามีงบประมาณและบุคลากรที่พร้อมต่อการดำเนินงาน 3) ด้านกระบวนการอยู่ในระดับมากที่สุด สถานศึกษาดำเนินงานตามวงจร PDCA อย่างเป็นระบบ 4) ด้านผลผลิตอยู่ในระดับมากที่สุด โครงการสามารถส่งเสริมสมรรถนะของครูในการออกแบบและจัดการเรียนรู้เชิงรุกได้อย่างเป็นรูปธรรม 5) ด้านผลกระทบอยู่ในระดับมากที่สุด โครงการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้เรียนและจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับศักยภาพของผู้เรียน 6) ด้านประสิทธิผลอยู่ในระดับมาก โครงการส่งเสริมให้ครูนำแผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกไปใช้อย่างเหมาะสม 7) ด้านความยั่งยืนอยู่ในระดับมากที่สุด การมีส่วนร่วมของผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย ส่งเสริมให้การนิเทศเกิดผลอย่างต่อเนื่อง และ 8) ด้านการถ่ายโยงความรู้ อยู่ในระดับมาก โครงการสามารถขยายผลเป็นต้นแบบในการประเมินและพัฒนาโครงการอื่น ๆ ของสถานศึกษาได้อย่างเหมาะสม โดยสรุป โครงการนิเทศภายในแบบคลินิก สู่ครูมืออาชีพ ของโรงเรียนบ้านบางรูป เป็นโครงการที่มีคุณภาพ             ช่วยพัฒนาการจัดการเรียนการสอนของครูได้อย่างเป็นระบบและมีประสิทธิผล

เอกสารอ้างอิง

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ประเวศ วะสี. (2545). ปฏิรูปการเรียนรู้ ผู้เรียนสำคัญที่สุด. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรสภา ลาดพร้าว.

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2546). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศูนย์สื่อ เสริมกรุงเทพมหานคร.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 51 (1 พฤษภาคม 2562).

รัตนะ บัวสนธ์. (2562). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โรงเรียนบ้านบางรูป. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษาโรงเรียนบ้าน บางรูปปีการศึกษา 2567. นครศรีธรรมราช: โรงเรียนบ้านบางรูป.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิ สดศรีสฤษดิ์วงศ์.

สมคิด พรมจุ้ย. (2550). เทคนิคการประเมินโครงการ (พิมพ์ครั้งที่ 5). นนทบุรี: โรงพิมพ์จตุพร ดีไซน์.

Cogan, Morris. L. (1973). Clinical Supervision. Boston: Houghton Mifflin.

Fullan, M. (2007). The new meaning of education change. 4th ed. New York: Teacher College Press.

Goldhammer, R. (1969). Clinical supervision: Special methods for the supervision of teachers. New York: Holt, Rinehart and Winston.

Guskey, T. (2000). Evaluating professional development. California: Corwin Press.

Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company. New York: Oxford University Press.

Senge, Peter M., (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.

Stufflebeam, D. L. & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. San Francisco: Jossey-Bass.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-21

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย