ภาวะผู้นำดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำดิจิทัล, ประสิทธิผลของสถานศึกษา, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ประสิทธิผลของสถานศึกษา 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลกับประสิทธิผลของสถานศึกษา และ 4) ภาวะผู้นำดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 335 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางเครซี่และมอร์แกน และใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นด้านภาวะผู้นำดิจิทัลเท่ากับ 0.834 และด้านประสิทธิผลของสถานศึกษาเท่ากับ 0.826 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ประสิทธิผลของสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกกับประสิทธิผลของสถานศึกษาในระดับปานกลาง (r = 0.435) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) ภาวะผู้นำดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา ได้แก่ จรรยาบรรณการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การบูรณาการการเรียนรู้ทางดิจิทัล และการสนับสนุนการใช้ดิจิทัลในการวัดและประเมินผล โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.907 และสามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลของสถานศึกษาได้ร้อยละ 82.00 (Adjusted R² = 0.820) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบคือ Ŷ = 0.472 + 0.700(X₅) + 0.118(X₃) + 0.052(X₄) และสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐานคือ Ẑ = 0.770(X₅) + 0.158(X₃) + 0.089(X₄)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). นโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาการศึกษา พ.ศ. 2563–2570. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 12(2), 45–58.
ณัฐวิภา อุดชุมนารี, และอมรทิพย์ เจริญผล. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการศึกษาไทย 4.0. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 45–58.
ทินกร บัวชู, และทิพภาพร บัวชู. (2562). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารจัดการศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(1), 95–108.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
รุ่งรัตน์ พลชัย. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารบริหารการศึกษา, 16(1), 72–84.
ลลิดา ไสยสัตย์, และศศิรดา แพงไทย. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา. วารสารวิชาการการบริหารการศึกษา, 20(1), 112–126.
สมพร ทรงจอหอ. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการศึกษาศาสตร์, 14(2), 85–97.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2560). ภาวะผู้นำทางการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภวัช เชาวน์เกษม. (2562). ประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในยุคการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 15(1), 63–74.
Edmonds, R. (1979). Effective schools for the urban poor. Educational Leadership, 37(1), 15–24.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). New York: McGraw-Hill.
ISTE. (2018). ISTE standards for education leaders. International Society for Technology in Education.
Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2008). Seven strong claims about successful school leadership. School Leadership & Management, 28(1), 27–42.
Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
