พฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษามหาวิทยาลัย มหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช ห้องเรียนจังหวัดสงขลาตามหลักโภชเนมัตตัญญุตา
คำสำคัญ:
พฤติกรรมการบริโภคอาหาร, นักศึกษา, โภชเนมัตตัญญุตาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช ห้องเรียนจังหวัดสงขลา และ 2) วิเคราะห์พฤติกรรมดังกล่าวตามหลักโภชเนมัตตัญญุตา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ นักศึกษา จำนวน 15 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกโดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. พฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษาส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับความสะดวก ราคา รสชาติ และวิถีชีวิตมากกว่าหลักโภชนาการ โดยนิยมซื้ออาหารสำเร็จรูปและรับประทานอาหารจากร้านใกล้มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่บริโภควันละ 2–3 มื้อ แต่บางส่วนรับประทานไม่ตรงเวลา กลุ่มบรรพชิตมีความเคร่งครัดด้านเวลาและปริมาณมากกว่ากลุ่มฆราวาส เนื่องจากข้อกำหนดทางพระวินัยและบริบทการฉันภัตตาหาร นอกจากนี้สื่อสังคมออนไลน์ กระแสสังคม และข้อจำกัดด้านสุขภาพมีอิทธิพลต่อการเลือกบริโภคในระดับหนึ่ง 2. การวิเคราะห์ตามหลักโภชเนมัตตัญญุตาพบว่า นักศึกษาตระหนักถึงความสำคัญของการรับประทานอาหารให้ตรงเวลาและพอเหมาะ แต่ยังมีข้อจำกัดในการควบคุมตนเอง โดยเฉพาะกลุ่มฆราวาสที่ได้รับอิทธิพลจากรสชาติและสังคม ขณะที่กลุ่มบรรพชิตสามารถควบคุมเวลา ปริมาณ และความยึดติดในรสชาติได้ดีกว่า นักศึกษาทุกคนเข้าใจว่าอาหารมีไว้เพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายและสนับสนุนการศึกษา มิใช่เพื่อความเพลิดเพลินเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม การปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอยังจำเป็นต้องได้รับการส่งเสริมข้อค้นพบสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางพัฒนาสุขภาวะและจัดกิจกรรมส่งเสริมการบริโภคอย่างมีสติให้เหมาะสมกับบริบทของสถาบันอุดมศึกษาพระพุทธศาสนา
เอกสารอ้างอิง
กรมอนามัย. (2564). รายงานสถานการณ์พฤติกรรมการบริโภคอาหารของวัยเรียนวัยรุ่นไทย. กระทรวงสาธารณสุข.
ชลธิชา กาญจนศิริ และ พระมหาดาวสยาม วชิรปญฺโญ. (2563). โภชนปฏิบัติ: การใช้หลักโภชเนมัตตัญญุตาในการรักษาโรคตามแนวทางของพระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(3), 66–67.
ญาดา เงินงาม. (2563). ศึกษาหลักพุทธธรรมสำหรับการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุ ในเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านปางค่า ตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 101-114.
ณัฐริกานต์ อ่ําเจ๊ก, สามารถ สุขุประการ, และ วัฒนะ กัลยาณ์พัฒนกุล. (2569). การสร้างสมดุลชีวิตด้วยหลักอาหารตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารวิจยวิชาการ ปีที่ 9ฉบับที่ 3, 25-35.
ทรงศักดิ์ เทพสุวรรณวร, ประพันธ์ ศุภษร และ ตวงเพชร สมศรี. (2565). แนวทางการบริโภคอาหารเพื่อสร้างสันติสุขตามหลักพระพุทธศาสนา. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 10(1).
ปัญญา ครุฑวงศ์. (2565). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(3), 46–58.
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). เล่มที่ 12. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอธิการณรงค์ ชาคโร . (2568). หลักการบริโภคอาหารในคัมภีร์พระพุทธศานา. วารสารครุพัฒนาปริทรรศน์, 44-58.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). รายงานพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). การสำรวจพฤติกรรมการบริโภคอาหารของประชากรไทย. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สุภางค์ จันทวานิช. (2557). วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
Becker, M. H. (1974). The health belief model and sick role behavior. In M. H. Becker (Ed.), The health belief model and personal health behavior (pp. 82-92). Thorofare, NJ: Charles B. Slack.
Benjamin, L., & Wulfert, E. (2002). Dispositional correlates of addictive behaviors in college women: Binge eating and heavy drinking. Addictive Behaviors, 27(6), 923–937. https://doi.org/10.1016/S0306-4603(01)00215-8
Rosenstock, I. M. (1974). Historical origins of the health belief model. Health Education Monographs, 2(4), 328–335.
UNICEF. (2021). The state of the world’s children 2021: On my mind – Promoting, protecting and caring for children’s mental health. https://www.unicef.org/reports/state-worlds-children-2021
World Health Organization. (2022). Healthy diet. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/healthy-diet
