แนวทางการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้ โดยใช้แพลตฟอร์ม การเรียนรู้ดิจิทัล และปัญญาประดิษฐ์ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1
คำสำคัญ:
การขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้, แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัล, ปัญญาประดิษฐ์บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง แนวทางการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1 มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาสภาพการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถาน และ(2) ศึกษาแนวทางการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 298 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และในขั้นตอนการศึกษาแนวทางการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถาน ผู้ให้ข้อมูลคือผู้เชี่ยวชาญด้านการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถาน จำนวน 5 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถาน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ ด้านการร่วมวิเคราะห์สภาพแวดล้อมองค์กร ด้านการร่วมสร้างความตระหนัก ด้านการร่วมวางแผน ด้านการร่วมดำเนินการ ด้านการร่วมเสริมแรง ด้านการร่วมประเมินผล และด้านการร่วมเผยแพร่และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง 2) แนวทางการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถานศึกษา ที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ สรุปได้ทั้งหมด 7 ด้าน 23 แนวทาง ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลประกอบการวางแผนและกำหนดแนวทางการพัฒนาการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ของสถานศึกษาและสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัลและนโยบายการศึกษาในระดับพื้นที่และระดับชาติต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม, และกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). แผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (พ.ศ. 2565–2570).
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2566a). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติเพื่อการขับเคลื่อนประเทศไทยอย่างยั่งยืน.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2566b). ศักยภาพและความสามารถของปัญญาประดิษฐ์สำหรับการพัฒนาประเทศไทย.
ธนวรรณ ศกุนตนาค, วัฒนา ก้องแดนไพร, สาธร ทรัพย์รวงทอง, และกัลญาภรณ์ เจริญพร. (2568). แนวทางการจัดการศึกษาของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 3(1), 12–25.
ธนวัฒน์ สุวรรณเหลา. (2564). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2 .ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ธีระพงษ์ แก้วฝ่าย. (2563). การพัฒนาศักยภาพครูในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนรู้ โรงเรียนบ้านนาฮี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 8(2), 45–56.
พรวิภา เชยกลิ่น. (2567). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล .ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พิทยา เขียวดวงดี, คณิศร จี้กระโทก, นวัตกร หอมสิน, และธีระพล เพ็งจันทร์. (2568). แนวทางการรู้ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 2(1), 78–90.
ลัดดาวัลย์ ทองดอนจุย. (2562). แรงจูงใจในการทำงานของครูโรงเรียนราชินีบูรณะ .ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วาสนา ดิษฐ์ประดับ. (2567). ภาวะผู้นำกับการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 35(2), 101–115.
วิไลวรรณ วงศ์จินดา, สุวิมล พิบูลย์, และอนันท์ คัมภิรานนท์. (2564). แพลตฟอร์มการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาทักษะการเรียนในศตวรรษที่ 21 .ใน รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
Archyde. (2025, May 30). Thailand education crisis: PISA scores expose need for urgent reform. https://www.archyde.com/thailand-eases-school-rules-deeper-issues-remain/
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2019). Measuring innovation in education 2019: What has changed in the classroom? OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264311671-en
UNESCO. (2021). AI and education: Guidance for policy-makers. UNESCO. https://unesdoc.unesco.org/
