อิทธิพลของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีต่อ การจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี

ผู้แต่ง

  • ศิริพร ปฏิเวท คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • พร้อมพิไล บัวสุวรรณ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • สุชาดา นันนะไชย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำทางวิชาการ, ผู้บริหารสถานศึกษา, การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี 2) เพื่อศึกษาระดับการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการกับการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี และ 4) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง 297 คน ซึ่งกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปเครซี่และมอร์แกน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น ตามสัดส่วนของครูตาขนาดของโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 54 ข้อ โดยแบบสอบถามภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อ (r) อยู่ระหว่าง 0.829 - 0.943 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.992 และแบบสอบถามการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 อยู่ระหว่าง 0.731 - 0.931 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.994 สถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยใช้ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

               ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ระดับการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด 3) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในทุกด้าน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งตัวแปรของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่สามารถพยากรณ์การจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 ได้ดีที่สุดจำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านการส่งเสริมและพัฒนาความก้าวหน้าในวิชาชีพครู (X3) และการจัดและปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อการเรียนรู้ (X6)  มีอำนาจพยากรณ์ได้ร้อยละ 53.10 มีสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานตามลำดับ ดังนี้  

                    Y′ = 1.668 + 0.322(X3) + 0.319(X6) 

                    Z′ = 0.381(ZX3) + 0.376(ZX6)

เอกสารอ้างอิง

ชลรวินทร์ โล่อมรินทร์ชัย และคณะ. (2567). การศึกษาองค์ประกอบทักษะการจัดการเรียนรู้องครูในศตวรรษที่ 21 และคุณภาพผู้เรียน. วารสารวิชาการทางการศึกษา.

ชิษณุพงศ์ ศรจันทร์. (2567). ภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดเลย.

วารสารการบริหารการศึกษา.

ฐิตาพร ตันเจริญรัตน์. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารกับทักษะของครูในศตวรรษ 21 ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. วารสารครุศาสตร์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

ปุณยา จันทมาตย์. (2568). ทักษะการสอนของครูสังคมศึกษาเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21ในโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา. วารสารการศึกษา.

วนิดา เชื้อคมตา. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. ในวิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). ผลการประเมิน PISA 2022 ของประเทศไทย. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี. (2568). ข้อมูลพื้นฐานของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี.เรียกใช้วันที่ 16 มีนาคม 2569 จากhttps://sssb.go.th/

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579.สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สุพจน์ รามณี. (2567). แนวทางการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษ ที่ 21สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารการบริหารการศึกษา.

Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective teacherprofessional development. Learning Policy Institute.

Fullan, M. (2021). The right drivers for whole system success. Centre for Strategic Education.

Hallinger, P. (2020). Instructional leadership and school improvement: Recent developments and future directions. Routledge.

Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2008). Seven strong claims about successful school leadership. 28(1), 27–42.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). etermining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Organisation for Economic Co-operation and Development. (2021). The future of education and skills 2030. OECD Publishing.

Partnership for 21st Century Learning. (2019). Framework for 21st century learning. Battelle for Kids.

Robinson, V. M. J., Lloyd, C. A., & Rowe, K. J. (2008). The impact of leadershipon student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635–674. https://doi.org/10.1177/0013161X08321509

UNESCO. (2022). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO Publishing.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย