การบริหารการศึกษาคณะสงฆ์ในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง
คำสำคัญ:
การบริหารการศึกษา, การศึกษาคณะสงฆ์, ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงบทคัดย่อ
บทความนี้มีเจตนารมณ์ทางวิชาการเพื่อนำเสนอแนวทางการบริหารการศึกษาคณะสงฆ์ในบริบทของยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง โดยเน้นการวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์เกี่ยวกับการปรับตัวของระบบการศึกษาสงฆ์ให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงทางสังคม เทคโนโลยี และเศรษฐกิจโลก บนพื้นฐานแห่งบริบทการอธิบายความสำคัญของการศึกษาคณะสงฆ์ในฐานะเครื่องมือหลักในการธำรงรักษาพระพุทธศาสนาและเผยแผ่ธรรมะสู่สังคม การนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการบริหารการศึกษาในมิติของการพัฒนาศักยภาพบุคลากร การจัดสรรทรัพยากร และการวางแผนเชิงกลยุทธ์ที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วผ่านการวิเคราะห์บทบาทของเทคโนโลยีดิจิทัล การชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการบูรณาการหลักธรรมในพระพุทธศาสนากับแนวคิดสมัยใหม่เพื่อสร้างความยั่งยืนและความเข้มแข็งให้กับระบบการศึกษาคณะสงฆ์ รวมทั้ง แนวทางการพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา การพัฒนาหลักสูตรที่เน้นทักษะการแก้ไขปัญหาสังคม และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างคณะสงฆ์กับหน่วยงานรัฐและเอกชน การศึกษานี้สะท้อนให้เห็นถึงการบริหารการศึกษาคณะสงฆ์ในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงควรมุ่งเน้นที่การปรับตัวอย่างมีระบบ เพื่อธำรงรักษาคุณค่าทางศาสนาและตอบสนองต่อความต้องการของสังคมในยุคปัจจุบันอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ชุติมา มุสิกานนท์. (2561). แนวคิดของการบริหารการศึกษาเพื่อความเป็นเลิศ.วารสารบัณฑิตวิทยาลัยรำไพพรรณี, 1(1), 13-25.
นงนุช เพียรไม่คลาย, มีนมาส พรานป่า, และเบญจวรรณ ศรีมารุต. (2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมกับการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 7(1), 260-274.
นุชชารัตน์ พึ่งบุญ และไชยันต์ สกุลศรีประเสริฐ. (2565). ผลของโปรแกรมการศึกษากลุ่มตามทฤษฎีการปรับความคิดและพฤติกรรมต่อความยืดหยุ่นทางจิตใจในนักเรียนชาติพันธุ์
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(2), 308-339.
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2544). การศึกษาสำหรับชีวิต. กรุงเทพมหานคร:มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูอุทัยธรรมานุกูล (สามารถ อิทฺธิญาโณ). (2566). การบริหารการศึกษาเชิงสร้างสรรค์ตามวิถีพุทธ. วารสารนิตยสารเสียงธรรมจากมหายาน, 9(1), 20-30.
พระครูโอภาสธรรมรักษ์ (ชินกร เจียระนัย). (2568). แนวทางการพัฒนาบทบาทของพระสงฆ์ในจังหวัดสุโขทัย
ตามหลักการจัดการองค์การยุคใหม่. วารสารสิทธิ์ทรรศน์, 3(1). 18-33.
พิไลวรรณ์ ธรรมเพ็ชร, ในตะวัน กำหอม, และทิพย์วรรณ มูลศาสตร์. (2568). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา.วารสารสถาบันพอดี, 2(5), 1-10
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฎกํ 2500.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส). (2546). ประวัติการศึกษาพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2542). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
อลงกรณ์ จีนสกุล และไททัศน์มาลา. (2565). การศึกษา การจัดการความรูเพื่อการรักษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมมอญ กรณีศึกษา : ประเพณีรำพาข้าวสาร ชุมชนเจดียทอง อำเภอสามโคกจังหวัดปทุมธานี. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ วลัยอลงกรณ์ ในพระบรมราชปถัมภ์,
(1), 49-58.
