สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1
คำสำคัญ:
สมรรถนะของผู้บริหาร, การประกันคุณภาพภายใน, สถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา 2) เพื่อศึกษาระดับการดำเนินงานประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา และ 3) เพื่อศึกษาสมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1 กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 413 คน ได้มาโดยการเปิดตารางของ Krejice and Mogan และทำการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.868 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2) การดำเนินงานประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา 2 ตัวแปร ได้แก่ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ และการพัฒนาตนเอง สามารถร่วมกันพยากรณ์การประกันคุณภายภายในสถานศึกษาได้ร้อยละ 59.10 โดยมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์เท่ากับ 0.279 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
เกรียงไกร แสนสุข. (2564). สมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2, ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปนัดดา สาริคา (2565). สมรรถนะผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วัชระ อรุณโน และสุชาดา บุบผา. (2566). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 8(1), 713-722.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).
ศิริลักษณ์ คงแก้ว, นิลรัตน์ นวกิจไพฑูรย์ และนพรัตน์ ชัยเรือง. (2568). สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผล ต่อการดำเนินงานประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 477-486.
สิริพร บุญทิพย์ และนุชนรา รัตนศิระประภา. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารกับการดำเนินการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 6(3), 116-127.
อิชยา มุขรักษ์ และนันทิยา น้อยจันทร์. (2567). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการใน สถานศึกษากลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหาร การศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(1), 301-316.
Boyatzis, R.E. (1982). The Competent Manager: A Model of Effective Performance. John Wiley and Sons.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of Psychological Testing. 5th Edition, UCL Press, London.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.
Marmon, D.H. (2002). Core Competencies of Professional Service Providers in Federally Funded Education Programs. Ph.D. Dissertation, The University of Tennessee, United States – Tennessee.
McClelland, D.C. (1993). Introduction. In: Spencer, L.M. and Spencer, S.M., Eds., Competence at Work: Models for Superior Performance. John Wiley and Sons, New York, 11.
Scott, W.R. (2005). Organizations and the natural environment: Evolving models. In Organizations, Policy, and the Natural Environment: Institutional and Strategic Perspectives, 453-64, Andrew Hoffman and Marc Ventresca, ed. Stanford, CA: Stanford University Press.
Thompson, R. A. (1998). Emotional competence and the development of self. Psychological Inquiry, 9, 308-309.
