การแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด

ผู้แต่ง

  • นันทิกร อุดมศิลป์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
  • จาตุรนต์ ศรีจินดา วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
  • ธัญญารัศมิ์ ศิริกลิ่นแคฆ์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น

คำสำคัญ:

มาตราตัวสะกด, แบบฝึกหัด, การเขียนคำภาษาไทย, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ประถมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด และ (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเขียนก่อนและหลังการเรียน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านคลองสัก อำเภอเมือง จังหวัดตาก จำนวน 4 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อน–หลัง เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาภาษาไทย จำนวน 6 แผน และแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด 1 ชุด เก็บข้อมูลด้วยแบบทดสอบก่อนและหลังเรียน เรื่อง “มาตราตัวสะกดในภาษาไทย” วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และผลต่างของคะแนน

ผลการวิจัยพบว่า หลังการจัดกิจกรรมด้วยแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด นักเรียนมีความสามารถในการเขียนคำถูกต้องมากขึ้น โดยเฉพาะคำในกลุ่มมาตราแม่กก แม่กน และแม่กด คะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 11.25 (S.D. = 1.19) และหลังเรียนเท่ากับ 16.50 (S.D. = 3.25) ผลต่างของคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 5.25 คะแนน หรือคิดเป็นร้อยละ 26.25 ของคะแนนเต็ม 20 คะแนน แสดงให้เห็นว่าการฝึกซ้ำผ่านแบบฝึกหัดช่วยให้ผู้เรียนเกิดความเข้าใจอักขรวิธีและพัฒนาความถูกต้องในการเขียนคำไทยอย่างมีนัยสำคัญ

สรุปได้ว่า แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพและสามารถประยุกต์ใช้ได้จริงในห้องเรียนขนาดเล็ก ช่วยส่งเสริมทั้งความรู้ด้านภาษาไทยและพฤติกรรมการเรียนรู้เชิงรุกของผู้เรียนระดับประถมศึกษา

เอกสารอ้างอิง

สมศรี พันธ์มณี. (2562). ผลของกิจกรรมแบบฝึกหัดสะกดคำต่อการเขียนภาษาไทยของนักเรียนประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. 16(2), 45–56.

กรรณิการ์ พวงเกษม. (2535). การเขียนคำไทยของนักเรียนระดับประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์การศึกษา.

นิลาภรณ์ ธรรมวิเศษ. (2546). การออกแบบแบบฝึกหัดเพื่อพัฒนาทักษะภาษาไทยในโรงเรียนขนาดเล็ก. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

มนทิรา ภักดีณรงค์. (2540). ผลของแบบฝึกหัดต่อความสามารถในการเขียนคำไทยของนักเรียนประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปิยวรรณ มณีรัตน์. (2563). การใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

วรรณา แซตั้ง. (2541). การเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กรมวิชาการ.

วิมลรัตน สุนทรโรจน. (2549). การพัฒนาทักษะการอ่านและเขียนของนักเรียนระดับประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานผลการประเมินคุณภาพการอ่านออกเขียนได้ของนักเรียนไทย ปีการศึกษา 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

Fitzgerald, J. (1964). Phonics and Spelling Development in Children. USA: Harper & Row.

Shane, H. (1961). Spelling Instruction in Elementary School. USA: Macmillan.

Thorndike, E. L. (1932). The Fundamentals of Learning. New York: Teachers College Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย