ผลของการออกแบบบทเรียนซ่อมเสริมต่อความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาวิชาชีพครู
คำสำคัญ:
การออกแบบบทเรียนซ่อมเสริม, การแก้ไขปัญหา, การสอนซ่อมเสริม, นักศึกษาวิชาชีพครูบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาผลเรียนรู้ด้านการออกแบบบทเรียนซ่อมเสริมของนักศึกษาวิชาชีพครูต่อความสามารถในการแก้ปัญหา 2) เพื่อศึกษาผลการประเมินตนเองของนักศึกษาต่อการแก้ปัญหาการเรียนรู้ในห้องเรียนประถมศึกษา เป็นการวิจัยเชิงทดลองขั้นต้น แบบแผนการวิจัยการทดลองแบบกลุ่มตัวอย่างกลุ่มเดียว กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง กำหนดคุณสมบัติเป็นนักศึกษาวิชาชีพครู ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 ในรายวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ จำนวน 83 คน เครื่องมือในการเก็บข้อมูล คือแบบทดสอบก่อนและหลังเรียน และแบบประเมินตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยายด้วยค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แบบทดสอบที แบบไม่เป็นอิสระต่อกัน
ผลการศึกษา พบว่า
1) ผลการเรียนรู้ด้านการออกแบบบทเรียนซ่อมเสริมของนักศึกษาวิชาชีพครู พบว่าความรู้ในการแก้ปัญหาการเรียนรู้นักศึกษากลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบหลังเรียนของนักศึกษาในเนื้อหาการออกแบบบทเรียนซ่อมเสริม ได้ คะแนนเฉลี่ยร้อยละ 62.48 ซึ่งสูงกว่าร้อยละของคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน เมื่อทดสอบนัยสำคัญทางสถิติโดยใช้การทดสอบ t ที่ไม่เป็นอิสระ พบว่ามีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
2) ผลการประเมินตนเองของนักศึกษากลุ่มตัวอย่างต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน พบว่านักศึกษากลุ่มตัวอย่างมีความเห็นว่าการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานเป็นประโยชน์ต่อการนำไปใช้ในวิชาชีพครูในระดับเห็นด้วยอย่างยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
วรวิทย์ ตันฑนะเทวินทร์, อาทิตย์ ฉัตรชัยพลรัตน์, กุหลาบ ปุริสาร และวรากร ตันทะนะเทวินทร์. (2563). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem-based Learning: PBL). วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 10(4), 29-36.
ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา. (2562). เรื่อง รายละเอียดของมาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครู ตามข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 137 ตอนพิเศษ 109 ง หน้า 10 (7 พฤษภาคม 2563).
ศัสยมน สังเว, เรขา อรัญวงศ์ และพิทักษ์ นิลนพคุณ. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เน้นทักษะการเรียนเพื่อเสริมสร้างทักษะการแก้ปัญหาและทักษะการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู ระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(36, 101-108.
อัญชัน เพ็งสุข. (2565). การพัฒนาทักษะในการแก้ปัญหาของนักศึกษาวิชาชีพครูโดยใช้สถานการณ์จำลอง. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) 12(3), 103-114.
Best, J. W. & Kahn, J. V. (2006). Research in Education. Tenth Edition. Boston, MA: Pearson Education.
Boye E. S. and Agyei, D. D. (2023). Effectiveness of Problem-based Learning Strategies in ImprovingTeaching and Learning of Mathematics for Pre-service Teachers in Ghana. Social Sciences & Humanities Open, 7(2023), 1-7.
De Graaff, E. and Kolmos, A. (2003). Characteristics of Problem-Based Learning. International Journal of Engineering Education, 19(5), 657-662.
Frigillano, S. D. (2023). Online Remedial Teaching: Pre-Service Teachers’ Experiences and Insights. The New English Teacher, 17(2), 28-45.
Larson, L.C. & Miller, T.N. (2011). 21st Century Skills: Prepare students for the future. KAPPA DELTA PI Record, 4(3), 121-123. DOI:10.1080/00228958.2011.10516575
Mansor, A.N., Abdullah, N.O., Wahab, J. A., Rasul, M.S., & Raof, R.A. (2015). Managing Problem-based Learning: Challenges and Solutions for Educational Practice. Asian Social Science, Canadian Center of Science and Education, 11(4), 259-268.
Wang, C.C. (2021). The Process of Imprementing Problem-based Learning in a Teacher Education Programme: An exploratory case study. Cogent Education, 8(1996870), from https://doi.org/10.1080/2331186x2021.1996870.
