ผลการจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่มที่มีต่อทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัยในเครือข่ายโรงเรียนเทศบาลจังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
การจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่ม, ทักษะการวางแผนเด็กปฐมวัยบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่ม และ 2) เปรียบเทียบทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรม กลุ่มตัวอย่างคือเด็กปฐมวัยชาย–หญิง อายุ 5–6 ปี ชั้นอนุบาลปีที่ 3 โรงเรียนเทศบาลบ้านตูม สังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น จำนวน 20 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่มโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่ม จำนวน 24 แผน และ 2) แบบสังเกตทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัย จำนวน 14 ข้อ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้การสังเกตพฤติกรรมระหว่างการปฏิบัติกิจกรรม แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมโดยใช้สถิติ t-test แบบ Dependent Samples
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัยก่อนการจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่มอยู่ในระดับปานกลาง และหลังการจัดกิจกรรมอยู่ในระดับสูง และ 2) ทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัยหลังได้รับการจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่มสูงกว่าก่อนได้รับกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อพิจารณารายด้าน ได้แก่ ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ การวางแผนร่วมกันในกลุ่ม การแก้ปัญหา การแบ่งปัน การมีน้ำใจ ระเบียบวินัย ความรับผิดชอบ และความเชื่อมั่นในตนเอง พบว่าทุกด้านมีพัฒนาการสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เช่นกัน ผลการวิจัยสรุปได้ว่าการจัดกิจกรรมศิลปะเป็นกลุ่มช่วยส่งเสริมทักษะการวางแผนของเด็กปฐมวัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา บุนนาค. (2562). การจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ สำหรับเด็กปฐมวัย. Youngciety. https://www.youngciety.com/article/journal/experience-plan.html.
ขนิษฐา บุนนาค. (2562). แนวทางการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ สำหรับเด็กปฐมวัย. Youngciety. https://www.youngciety.com/article/journal/experience-plan.html.
บุญเชิด ภิญโญอนันตพงษ์. (2558). การวัดและการประเมินผลภาควิชาพื้นฐานการศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
พิศณุพงษ์ จันทร์วิเศษ. (2566). ผลการจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์แบบกลุ่มที่มีต่อความเอื้อเฟื้อของเด็กปฐมวัย. ใน ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชธานี.
ไพรินทร์ บุหลัน, พวงพิศ เรืองศิริกุล และ ชวนชม เครือเขียว. (2564). ผลการพัฒนาพฤติกรรมทางสังคมด้านความร่วมมือโดยใช้กิจกรรมสร้างสรรค์งานประดิษฐ์เศษวัสดุ ชั้นอนุบาลปีที่ 2. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น. วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น, 7(4), 31-42.
วิภาดา อารีรมย์. (2566). การพัฒนาความสามารถการคิดสังเคราะห์ของเด็กปฐมวัย ที่ได้รับการจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ ด้วยกระบวนการวางแผน ปฎิบัติ ทบทวน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชธานี.
อรุณี หรดาล. (2557). พัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
Hudgins, B.B. (1977). Learning and thinking: A primer for teachers. (1st ed.). F. E. Peacock.
Kefi, S. (2009). The implementation of creatively art activities in pre-school education, for supporting the children’s creativeness in a dynamic learning environment. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1, 2408–2410.
Purpura, D. J., Schmitt, S. A., & Ganley, C. M. (2017). Foundations of mathematics and literacy: The role of executive functioning components. Journal of Experimental Child Psychology, 153, 15–34.
Sarama, J., & Clements, D. H. (2009). Early childhood mathematics education research: Learning trajectories for young children. Routledge.
Smith, L. (1997). Jean Piaget. In A. J. Chapman & N. Sheehy (Eds.), Biographical dictionary of psychology (pp. 400–403). Routledge.
Smith, L. (Ed.). (1997). Piaget, Vygotsky and beyond. Future issues for developmental psychology and education. Routledge.
Yang, O. S. (1985). The effect of verbal plan and review training on preschool reflectivity. [Doctoral dissertation, Dissertation Abstracts International].
Retrieved from https://eric.ed.gov/?id=ED277489
