การศึกษาความต้องการจำเป็นด้านภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครูสำหรับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู
คำสำคัญ:
ความต้องการจำเป็นด้านภาษา, วัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครู, หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครูบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเสนอแนวทางการศึกษาความต้องการจำเป็นด้านภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครูสำหรับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มเป้าหมายคือนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู จำนวน 109 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่การตอบแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามจำนวนผู้ตอบแบบสอบถามที่ต้องการตามจำนวน ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.96 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์หาค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการศึกษาความต้องการจำเป็นด้านภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครูสำหรับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู ประกอบด้วย 4 แนวทางดังนี้ (1) การให้นักศึกษาเห็นความสำคัญ และความจำเป็นของภาษาด้านภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครู (2) การส่งเสริมให้นักศึกษาได้ทำกิจกรรมที่ใช้ภาษาภาษาด้านภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครูเพื่อการสื่อสาร (3) การจัดอบรม แนะแนว หรือพัฒนาให้ผู้สอนภาษาเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้และการวัดและประเมินผลรูปแบบใหม่สอดคล้องกับกรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครู (4) การแนะนำหรือจัดหาสื่อ เทคโนโลยี และแหล่งเรียนรู้ที่เหมาะสมต่อการ เรียนรู้ภาษา และวัฒนธรรมเพื่อการปฏิบัติวิชาชีพครู
เอกสารอ้างอิง
กชพร เมฆานิมิตดี. (2564). การศึกษาการใช้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. ใน รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคลธัญบุรี.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. เรียกใช้ถึงเมื่อ 21 มกราคม 2558 จาก http://www.onec.go.th/onec_eb/page.php?mod= Category& categoryID.
ธัญญลักษณ์ เวชกามา. (2563). ได้ศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบการพัฒนาสมรรนะครูด้านการสอน ภาษาอังกฤษของโรงเรียนประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. (วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฏีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ประเพศ ไกรจันทร์. (2563). การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของพนักงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมเหมราช จังหวัดระยอง. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุษยมาศ แสงเงิน. (2555). ทักษะที่จำเป็นสำหรับการปฏิบัติงานในตำแหน่งของข้าราชการ และบุคลากรภาครัฐในยุคปัจจุบัน (ทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ). เรียกใช้เมื่อ 2 ธันวาคม 2555 จาก http://www.gotoknow.org/blogs/posts/435681
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย.(พิมพ์ครั้งที่ 5).กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10).กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสาส์น.
พัชรินทร์ จันที. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจโดยการจัดการ เรียนรู้ผ่านพอดคาสต์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเชียงดาววิทยาคม จังหวัด เชียงใหม่. ใน การค้นคว้าอิสระ. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เยาวลักษณ์ มูลสระคู. (2558).การพัฒนาตัวบ่งชี้สมรรถณะครูสอนภาษาอังกฤษ สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด.ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดลวรรณ พวงวิภาต. (2562). องค์ประกอบสมรรถนะครูภาษาอังกฤษของโรงเรียนประถมศึกษา ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อมรรัตน์ ทับทิมทอง. (2563). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านทักษะ ของครูภาษาอังกฤษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 จังหวัดพิษณุโลก.ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัย.
อรรชนิดา หวานคง. (2559). การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสาร สถาบันวิจัยญาณสังวร, 7(2), 303-314.
Manaj Sadiku Cand. Lorena. (2015). The Importance of Four Skills Reading, Speaking, Writing, Listening in a Lesson Hour. European Journal of
Language and Literature Studies, 1(1), 29-31.
Zeiger, S. (2018). The competencies of English teachers. Journal of Educational Research, 25(4), 101-115.
