โมเดล WICS ในการพัฒนาผู้นำภาครัฐและเอกชนในยุค AI-Driven

ผู้แต่ง

  • นิติธร จันทเดช คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
  • ปัจจัย ปิยะชน คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
  • รัชดาวรรณ ธุวะนุติ คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
  • ริชาร์ด มีเดอร์ส คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด

คำสำคัญ:

โมเดล WICS, ภาวะผู้นำ, ปัญญาประดิษฐ์, การพัฒนาผู้นำ, ยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์และนำเสนอกรอบแนวคิดการประยุกต์ใช้โมเดล WICS (Wisdom–Intelligence–Creativity–Synthesis) สำหรับการพัฒนาภาวะผู้นำในภาครัฐและภาคเอกชนในยุค AI-Driven ซึ่งเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์และข้อมูลขนาดใหญ่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเชิงนโยบายและเชิงกลยุทธ์ การศึกษาใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพโดยอาศัยการวิเคราะห์เชิงเอกสารข้อมูลถูกวิเคราะห์จากตำรา บทความวิชาการ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำ โมเดล WICS ปัญญาประดิษฐ์ และการพัฒนาองค์กรทั้งในและต่างประเทศ ด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการสังเคราะห์เชิงแนวคิดซึ่งช่วยเสริมสมรรถนะของผู้นำในการรับมือกับความซับซ้อนและความไม่แน่นอนของบริบทสมัยใหม่ บทความนำเสนอการประยุกต์ใช้โมเดล WICS ในภาครัฐ เช่น การพัฒนานวัตกรรมสาธารณะ การเสริมทักษะด้านข้อมูล และการกำกับดูแลปัญญาประดิษฐ์ และในภาคเอกชน เช่น นวัตกรรมสินค้า การวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภค และการบริหารทีมงานดิจิทัล ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าโมเดล WICS เป็นกรอบแนวคิดที่เหมาะสมและมีศักยภาพสำหรับการพัฒนาภาวะผู้นำไทยให้ปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี และใช้ปัญญาประดิษฐ์อย่างรับผิดชอบและยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

สำนักงาน ก.พ. (2564). รายงานสมรรถนะผู้บริหารในองค์กรภาครัฐไทย (หน้า 15–42). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.

Brown, T. (2009). Change by design: How design thinking creates new alternatives for business and society. New York, NY: Harper Business.

Brynjolfsson, E., & McAfee, A. (2017). Machine, platform, crowd: Harnessing our digital future. New York, NY: W. W. Norton & Company.

Davenport, T. H., & Ronanki, R. (2018). Artificial intelligence for the real world. Harvard Business Review, 96(1), 108–116.

Floridi, L., Cowls, J., Beltrametti, M., Chatila, R., Chazerand, P., Dignum, V., … Vayena, E. (2018). AI4People—An ethical framework for a good AI society: Opportunities, risks, principles, and recommendations. Minds and Machines, 28(4), 689–707.

Goleman, D., Boyatzis, R., & McKee, A. (2013). Primal leadership: Unleashing the power of emotional intelligence (10th anniversary ed.). Boston, MA: Harvard Business Review Press.

OECD. (2018). Public sector innovation 2018: From ideas to impact. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264304604-en

OECD. (2019). OECD principles on AI: Recommendation of the Council. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264250760-e

Sternberg, R. J. (2003). Wisdom, intelligence, and creativity synthesized. Cambridge, UK: Cambridge University Press.

Sternberg, R. J. (Ed.). (2021). Handbook of wisdom: Psychological perspectives (2nd ed.). Cambridge, UK: Cambridge University Press.

Sternberg, R. J., & Karami, S. (2021). The balance theory of wisdom and leadership in the 21st century. In R. J. Sternberg (Ed.), Handbook of wisdom: Psychological perspectives (2nd ed., pp. 563–580). Cambridge, UK: Cambridge University Press.

Sternberg, R. J. (2018). Wisdom in the age of artificial intelligence. Cambridge, UK: Cambridge University Press.

World Bank. (2020). Innovation in the public sector: Case studies from around the world. Washington, DC: World Bank Group. https://doi.org/10.1596/978-1-4648-1534-4

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ