THE LEADERSHIP OF DAISAKU IKEDA AND THE PURSUIT OF GLOBAL PEACEBUILDING : A BUDDHIST HUMANIST PERSPECTIVE
Keywords:
Buddhist leadership, Buddhist humanism, Buddhist Approaches to World PeaceAbstract
This academic article aims to present the concepts and mechanisms of "Buddhist Humanism Leadership" as a vital tool for fostering global peace amidst contemporary crises and conflicts. The study explores the philosophy and practices of Dr. Daisaku Ikeda, the former President of Soka Gakkai International (SGI). The findings reveal that the core of Buddhist Humanism Leadership lies in the transition from self-centered leadership to human-centered leadership, encompassing three essential levels: 1.Individual Level (Internal Peace): Initiated through "Human Revolution," a process of internal transformation to transmute greed, anger, and delusion into mindfulness and wisdom, forming the foundation of sustainable peace. 2.Interactional Level (Dialogue and Empowerment): Utilizing "Dialogue" as a primary tool to dissolve conflict and focusing on the cultivation of youth to pass on the values of peace. 3.Structural Level (Inside-Out Peace): The global application of the "Six Principles of Cordiality" (Saraniyadhamma) to foster international cooperation, equitable resource sharing, and respect for Human Dignity. In conclusion, world peace under this framework is not merely a result of legal enforcement. Rather, it arises from the awakening of leaders possessing "inner peace," which influences policy-making aimed at eradicating structural violence and building a concrete, sustainable culture of peaceful coexistence.
References
Appleby, R. S. (2000). The ambivalence of the sacred: Religion, violence, and reconciliation ความย้อนแย้งของสิ่งศักดิ์สิทธิ์: ศาสนา ความรุนแรง และการสร้างสันติภาพ. Rowman & Littlefield.
Bass, B. M, และ Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.)ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง (พิมพ์ครั้งที่ 2). Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
D. Ikeda. (2017). The power of hope: Thoughts on peace and human rights in the 21st century. สำนักพิมพ์พีซโอเชียน.
D. Ikeda. (2021). Peace proposals to the United Nations: 1983–2021. Soka Gakkai International. (สมาคมสร้างคุณค่าสากล (SGI).
Dalai Lama. (2011). Beyond religion: Ethics for a whole world. Houghton Mifflin Harcourt.
Galtung, J. (1969). Violence, peace, and peace research [ความรุนแรง สันติภาพ และการวิจัยสันติภาพ]. Journal of Peace Research, 6(3), 167–191.
Ikeda, D. (2010). The new human revolution (Vol. 23). World Tribune Press.
Ikeda, D. (2013). The human revolution. Weatherhill.
Ikeda, D. (2015). The light of learning: Selected writings on education แสงสว่างแห่งการเรียนรู้: รวมงานเขียนคัดสรรด้านการศึกษา. Middleway Press.
Ikeda, D. (2022). Transforming human history: The light of peace and dignity.
J., & Gebert, A Goulah. (2009). Tsunesaburo Makiguchi: Envisioning the global citizen in an era of educational nationalism สึเนซาบุโร มาคิกุจิ: การวาดภาพลักษณ์พลเมืองโลกในยุคแห่งชาตินิยมทางการศึกษา. Educational Studies, 45(2), 115–132.
Keown, D. (2013). Buddhist ethics: A very short introduction จริยธรรมพุทธศาสนา: ความรู้ฉบับพกพา. Oxford University Press.
King, S. B. (2009). Socially engaged Buddhism พุทธศาสนาเพื่อสังคม. University of Hawaii Press.
Koning, J, และ Waistell, J. (2012). Dutch Buddhism: Ethics and leadership พุทธศาสนาในเนเธอร์แลนด์: จริยธรรมและภาวะผู้นำ. Journal of Business Ethics, 106(2), 193-203.
Lederach, J. P. (1997). Building peace: Sustainable reconciliation in divided societies การสร้างสันติภาพ: การคืนดีที่ยั่งยืนในสังคมที่แตกแยก. United States Institute of Peace Press.
Lederach, J. P. (2005). The moral imagination: The art and soul of building peace [จินตนาการเชิงศีลธรรม: ศิลปะและจิตวิญญาณของการสร้างสันติภาพ]. Oxford University Press.
Makiguchi, T. (1981). Education for creative living: Ideas and proposals of Tsunesaburo Makiguchi (A. Gebert, Trans.; D. Bethel, Ed.)การศึกษาเพื่อชีวิตที่สร้างสรรค์: แนวคิดและข้อเสนอของ สึเนซาบุโร มาคิกุจิ (แปลโดย A. Gebert; บรรณาธิการโดย D. Bethel). Iowa State University Press.
Nussbaum, M. C. (2011). Creating capabilities: The human development approach การสร้างศักยภาพ: แนวทางการพัฒนาคน. Belknap Press.
Queen, C. S. (Ed.). (2000). Engaged Buddhism in the West พุทธศาสนาเพื่อสังคมในโลกตะวันตก. Wisdom Publications.
R. K Greenleaf. (1977). Servant leadership: A journey into the nature of legitimate power and greatnessภาวะผู้นำแบบผู้รับใช้: การเดินทางสู่ธรรมชาติของอำนาจที่ชอบธรรมและความยิ่งใหญ่. Paulist Press.สำนักพิมพ์พอลลิสต์. (ต้นฉบับพิมพ์ปี 1977).
Ramsbotham, O, Woodhouse, T, และ Miall, H. (2011). Contemporary conflict resolution: The prevention, management and transformation of deadly conflicts (3rd ed.) การแก้ไขความขัดแย้งร่วมสมัย: การป้องกัน การจัดการ และการเปลี่ยนผ่านความขัดแย้งที่รุนแรง. Polity Press.
Thich Nhat Hanh . (2003). Creating true peace: Ending violence in yourself, your family, your community, and the world. Free Press.
Toda, J. (2008). Declaration calling for the abolition of nuclear weapons. Josei Toda.
Toda, J. (2008). The human revolution (D. Ikeda, Ed.) การปฏิวัติความเป็นมนุษย์ (บรรณาธิการโดย D. Ikeda). Soka Gakkai.
Tsunesaburo Makiguchi. (1981). Education for Creative Living "การศึกษาเพื่อชีวิตที่สร้างสรรค์" หรือ "การศึกษาสร้างสรรค์คุณค่า". Soka University Press.
Ura, K., Alkire, S., Zangmo, T., และ Wangdi, K. (2012). A short guide to Gross National Happiness index คู่มือฉบับย่อเกี่ยวกับดัชนีความสุขมวลรวมประชาชาติ. Centre for Bhutan Studies.
Urbain, O. (2010). Daisaku Ikeda’s philosophy of peace: Dialogue, transformation and global citizenship ปรัชญาสันติภาพของ ไดซาคุ อิเคดะ: การสนทนา การเปลี่ยนแปลง และความเป็นพลเมืองโลก. I.B. Tauris.
Williams, D. (2009). The Soka Gakkai Buddhist movement in Quebec ขบวนการพุทธศาสนาโซคา กัคไก ในควีเบก. The Lotus and the Maple Leaf. Routledge.
กีรติ บุญเจือ. (2550). ปรัชญาหลังนวยุค: พุทธมนุษยนิยม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.
กูลาห์, เจ.(Goulah, J.). (2020). ไดซาคุ อิเคดะ กับการศึกษาแนวโซกะ: มุมมองเชิงสหวิทยาการ. สำนักพิมพ์เราต์เลดจ์.
ไดซากุ อิเคดะ. (2560). การปฏิวัติมนุษย์ : บทเรียนจากมนุษย์เพื่อการเปลี่ยนแปลงโลก. สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย.
ทอยน์บี, อาร์., & อิเคดะ,Toynbee, A. J., & Ikeda, , และ ปฏิภาณ พรพิบูลย์, แปล. (2551). เลือกสรรชีวิต: การสนทนาระหว่างอาร์โนลด์ ทอยน์บี และไดซากุ อิเคดะ. สำนักพิมพ์เคล็ดไทย.
นิพนธ์ กินาวงศ์. (2544). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. สำนักพิมพ์แม็ค.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พุทธธรรม: กฎธรรมชาติและคุณค่าสำหรับชีวิต. มูลนิธิพุทธธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). สันติภาพเกิดจากอิสรภาพและความสุข. ธรรมสภา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม: ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 45). ผลิธัมม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ ป.อ.ปยุตโต. (2556). การสร้างสันติภาพบทบาทของพระพุทธศาสนาในโลกปัจจุบันพิมพ์ครั้งที่ 5. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระไพศาล วิสาโล. (2548). พุทธศาสนากับคุณค่าร่วมในสังคมไทย. มูลนิธิโกมลคีมทอง.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2554). พุทธสันติวิธี: การจัดการความขัดแย้งด้วยแนวทางพุทธ. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิพัฒน์ เรืองงาม. (2535). การศึกษาความต้องการและปัญหาการใช้เทคโนโลยีเพื่อการศึกษาของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุภา ศิริมานนท์. (2556). พุทธมนุษยนิยม. มูลนิธิโกมลคีมทอง.
