SCHOOL ADMINISTRATORS’ DIGITAL LEADERSHIP THE DIGITAL COMPETENCY OF TEACHERS IN SPECIAL EDUCATION CENTERS IN EDUCATIONAL MANAGEMENT EFFICIENCY PROMOTION NETWORK, SPECIAL EDUCATION CENTERS, EDUCATIONAL SERVICE AREA 1 AND CENTRAL OFFICE UNDER THE OFFICE OF THE SPECIAL EDUCATION ADMINISTRATION
Keywords:
Digital leadership, Teachers’ digital competence, Special education centersAbstract
This article aimed to: 1) examine the level of digital leadership of school administrators; 2) investigate the level of digital competence of teachers in Special Education Centers; 3) analyze the relationship between the digital leadership of school administrators and the digital competence of teachers; and 4) examine the digital leadership of school administrators affecting the digital competence of teachers in Special Education Centers under the Network for Enhancing Educational Management Efficiency, Special Education Center Educational Region 1 and the Central Office under the Bureau of Special Education Administration. This study employed a quantitative research approach. The sample consisted of 203 teachers from Special Education Centers, obtained through stratified random sampling by institution and simple random sampling. The research instrument was a questionnaire whose content validity was examined by experts using the Index of Item-Objective Congruence (IOC), and the reliability coefficient using Cronbach’s alpha was 0.70 or higher. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s product–moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.
The findings revealed that: 1) the overall level of digital leadership of school administrators was at a high level, with digital communication skills having the highest mean score and digital vision having the lowest; 2) the overall digital competence of teachers was at the highest level, with digital literacy and understanding having the highest mean score, while problem-solving using digital tools had the lowest; 3) the digital leadership of school administrators had a positive relationship with teachers’ digital competence at the .01 level of statistical significance; and 4) digital leadership in terms of professional development toward digital professionalism and digital communication skills could jointly predict teachers’ digital competence, explaining 92.60 percent of the variance.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและแผนพัฒนาการศึกษาพิเศษแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ณัฐรัตน์ ผดุงถิ่น. (2564). ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูสังกัดสำนักเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐมและสุพรรณบุรี. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนคริน
ทรวิโรฒ.
ธีรศักดิ์ สุขสวัสดิ์. (2565). สมรรถนะด้านดิจิทัลของครูในศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์, 50(1), 89–104.
นภัสรัญช์ สุขเสนา, ปารย์พิชชา ก้านจักร, เสาวนี สิริสุขศิลป์. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติ งานของครูในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิเขต 2. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 14(3), 178-191.
สไบทิพย์ แสงอรุณ. (2566). สมรรถนะด้านดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้น?การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2564). การวิจัยการออกแบบทางการศึกษา = Design research in education. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). มาตรฐานและคุณลักษณะครูการศึกษาพิเศษในศูนย์การศึกษาพิเศษ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2553). คู่มือการกำหนดสมรรถนะในราชการพลเรียน: คู่มือสมรรถนะหลัก. กรุงเทพมหานคร: ประชุมช่าง
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2568). รายงานข้อมูลบุคลากรศูนย์การศึกษาพิเศษ ปีงบประมาณ 2568. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2566). รายงานนโยบายและทิศทางการพัฒนาการศึกษาพิเศษ พ.ศ. 2566. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
เสาวลักษณ์ จีนเมือง, จิรศักดิ์ แซ่โค้ว และ ญาณิศา บุญจิตร์. (2568). การพัฒนาสมรรถนะครู ด้านการใช้ ICT เพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วารสารวิจยวิชาการ, 7(5), 207-223.
อาภาภรณ์ ภูศรี. (2565). กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นําเชิงดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. Journal of Buddhist Philosophy Evolved, 6(2), 200 - 211.
European Commission. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Luxembourg : Publications Office of the European Union.
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators (DigCompEdu). Luxembourg : European Commission.
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Thousand Oaks : Corwin.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris : UNESCO.
