AN ACTION RESEARCH ON THE DEVELOPMENT OF MATHEMATICS INSTRUCTIONAL ACTIVITIES USING PROBLEM-BASED LEARNING SUPPLEMENTED WITH KWDL TO ENHANCE MATHEMATICAL PROBLEM-SOLVING ABILITY OF MATHAYOMSUKSA 2 STUDENTS
Keywords:
Problem-Based learning with KWDL, Mathematical Problem-Solving ability, Action ResearchAbstract
The purposes of this action research were: 1) to develop mathematics instructional activities using problem-based learning supplemented with the KWDL technique for Mathayomsuksa 2 students; 2) to examine students mathematical problem-solving ability after instruction in comparison with a predetermined criterion; and 3) to compare students mathematics learning achievement before and after the implementation of the instructional activities. The target group of 15 Mathayomsuksa 2 students under the Office of Udon Thani Primary Educational Service Area 1. The research was implemented over three action research cycles. The experimental instruments consisted of nine lesson plans, each designed for two hours of instruction. Reflection instruments included behavioral observation forms, end -of-cycle tests, and student interviews. The evaluation instruments included a mathematical problem-solving ability test with five items (difficulty index = 0.70–0.79, discrimination index = 0.40–0.68) and a mathematics learning achievement test with 30 items (difficulty index = 0.40–0.67, discrimination index = 0.38–0.88). Data were analyzed using statistical methods including percentage, mean, content validity index, discrimination index, difficulty index, and reliability.
The findings revealed that: 1) the problem-based learning activities supplemented with KWDL consisted of six steps: (1) problem identification, (2) problem understanding (integrating K and W), (3) investigation (integrating D), (4) knowledge synthesis (integrating L), (5) conclusion and evaluation of solutions, and (6) presentation and evaluation; 2) students’ mathematical problem-solving ability after learning was higher than the 75 percent criterion, with a mean score of 56.07 (93.45%); and 3) students’ mathematics learning achievement after learning was higher than before learning, with a pretest mean score of 17.27 (57.57%) and a posttest mean score of 25.87 (86.23%).
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.
. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชนน คันธาวัตร์. (2561). การวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ
(พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.
กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนาดุล สุทธิรัตน์. (2567). การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคนิค KWDL เพื่อพัฒนา
ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์, 52(1), 85–99.
ปฏิภาณ ชาติวิวัฒนาการ. (2562). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อความสามารถใน
การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารการวิจัยทางการศึกษา, 14(2),
–58.
ปรียาณ์ภัสนากร สุ่มมาตย์. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับ
เทคนิค KWDL. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(1), 63–77.
ภัทรา มูลน้อย. (2565). ผลของการใช้เทคนิค KWDL ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและกระบวนการคิด
ทางคณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์, 50(2), 112–126.
พิชชาพร หงส์วิเศษ. (2566). การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคนิค KWDL
ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 17(1), 91–105.
วรรณวนัช จิตธรรมมา และ พงษ์ศักดิ์ ศรีจันทร์. (2566). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเปิดเสริมด้วยเทคนิค
KWDL เพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์, 51(3), 134–149.
วิระสิทธิ์ มาตอำพร. (2563). การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
คณิตศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์, 28(2), 59–72.
สมปอง พะมุลิลา. (2561). การวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
สุภาพร แสงสว่าง, และคณะ. (2565). ปัญหาและแนวทางการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ในศตวรรษที่ 21.
วารสารครุศาสตร์, 50(1), 23–38.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2564). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน
(O-NET). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2556). แนวทางการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์.
กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
Alhajri, S., Alabdulkarim, L., & Almutairi, H. (2023). Effects of problem-based learning with
KWDL on students mathematical problem-solving ability. International Journal of
Instruction, 16(2), 245–260.
Barrows, H. S. (1985). How to design a problem-based curriculum for the preclinical years.
New York: Springer.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Victoria: Deakin
University.
Mertler, C. A. (2021). Action research: Improving schools and empowering educators (6th
ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
National Council of Teachers of Mathematics. (2000). Principles and standards for school
mathematics. Reston, VA: Author.
Piaget, J. (1970). Science of education and the psychology of the child. New York: Viking
Press.
Polya, G. (1975). How to solve it (2nd ed.). Princeton, NJ: Princeton University Press.
Polya, G. (1980). Mathematical discovery. New York: John Wiley & Sons.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes.
Cambridge, MA: Harvard University Press.
