THE PROCESS OF VIRTUE-DRIVEN IMPLEMENTATION IN MORAL SCHOOLS UNDER PHETCHABUN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 3, BASED ON THE SEVEN SAPPA-RISADHAMMA PRINCIPLES

Authors

  • Thanaporn Pirunsuntorn Buddhist Educational Administration Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Thanong Thosagai Buddhist Educational Administration Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

moral schools, moral-driven implementation, Sapurisadhamma 7, educational administration

Abstract

This study aimed to 1) examine the operational conditions of moral schools and 2) investigate the processes of moral-driven implementation in moral schools under the Phetchabun Primary Educational Service Area Office 3, based on the Sapurisadhamma 7 principles. A mixed-methods research design was employed. In Phase 1, quantitative data were collected from a sample of 291 school administrators and teachers, selected through simple random sampling. The research instrument was a five-point Likert-scale questionnaire, and the data were analyzed using descriptive statistics, including percentages, means, and standard deviations. In Phase 2, qualitative data were obtained from nine key informants through semi-structured interviews and analyzed using content analysis.

The findings revealed that (1) the overall operational level of moral schools was at the highest level ( = 4.51, S.D. = 0.56), with planning and policy formulation showing the highest mean score ( = 4.62, S.D. = 0.49), reflecting a high level of institutional readiness for translating moral policies into practice. (2) The moral-driven implementation process was characterized as a systematic approach integrating school administration, instructional management, and community participation, guided by the Sapurisadhamma 7 as a value-based framework. In particular, Dhammaññutā, Atthaññutā, and Parisāññutā played key roles in aligning goals, policies, and school contexts, thereby enhancing practical feasibility and sustainability in moral development.

The findings provide theoretical implications by demonstrating that the Sapurisadhamma 7 can be effectively applied as a systematic administrative framework for developing moral schools at the basic education level, in alignment with contemporary educational administration concepts.

References

เกียรติศักดิ์ แปโค. (2558). การขับเคลื่อนคุณธรรมนักเรียนตามแนวโรงเรียนวิถีพุทธ โรงเรียนชุมชนเอื้องก่อนาดี สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. ในวิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

คณะวิชาการ The Justice Group. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อักษร.

ชูชาติ แปลงล้วน. (2563). การประเมินโครงการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(7), 380–395.

ถิรพงศ์ ฤกษ์ขำ. (2558). การพัฒนารูปแบบการขับเคลื่อนวินัยนักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 9(ฉบับพิเศษ), 169–182.

ธีระศักดิ์ บึงมุม และพรพิพัฒน์ เพิ่มผล. (2560). การพัฒนาบุคลากรตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 6(1), 49–60.

โนรอายดา มามะ และคณะ. (2561). การดำเนินงานตามกระบวนการขับเคลื่อนโรงเรียนคุณธรรมจริยธรรมในโครงการกองทุนการศึกษารุ่นที่ 3 (ภาคใต้). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 29(3), 137–147.

พงษ์พันธ์ ติยะบุตร. (2563). การศึกษาการดำเนินงานโครงการโรงเรียนคุณธรรมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 18(31), 223–234.

เพ็ญนภา ลายน้ำเงิน และคณะ. (2559). แนวทางการดำเนินงานส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม

ของนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. ใน รายงานการประชุมสัมมนาวิชาการราชภัฏนครสวรรค์วิจัย ครั้งที่ 1 (หน้า 291–302). นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

วิริยา ทัพวัฒนะ และคณะ. (2559). การศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีในการดำเนินงานขับเคลื่อนคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดพิจิตร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(2), 225–236.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2558). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). โรงเรียนคุณธรรม สพฐ.: มาตรฐานและตัวชี้วัด. เรียกใช้เมื่อ 24 ตุลาคม 2568 จาก http://ita.rayong2.go.th

สุภาพร นามครรชิต. (2559). ภาวะผู้นำตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหาร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 1(2), 19–20.

Cartelli, A. (2008). Towards the development of a new model for best practice and knowledge construction in virtual campuses. Journal of Information Technology Education, 15, 121–136.

Downloads

Published

2026-04-21

Issue

Section

Research Article