แนวทางการพัฒนาโรงเรียนให้เป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้:  กรณีศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2

Rawiporn  Promchai; Prompilai  Buasuwan; Sudarat  Sarnswang

Authors

Rawiporn Promchai Department of Education, Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand
Prompilai Buasuwan Department of Education, Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand
Sudarat Sarnswang Department of Education, Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand

Keywords:

School as Learning Community, Priority Needs Assessment, Extra-Large Secondary School

Abstract

This mixed-methods research aimed to: 1) examine the priority needs for developing schools into School as a Learning Community (SLC), and 2) propose appropriate development guidelines for extra-large secondary schools under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 2. The study was conducted in two phases. Phase 1 investigated priority needs using a dual-response needs assessment questionnaire administered to 109 teachers and educational personnel. Data were analyzed using mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index (PNI_modified). Phase 2 involved focus group discussions with five school administrators to formulate development guidelines, and the data were analyzed using thematic analysis.

The findings revealed that: 1) the activity system dimension showed the highest priority need (PNI_modified = 0.1155), followed by vision (PNI_modified = 0.0978) and philosophy (PNI_modified = 0.0888). The highest individual priority need concerned reducing teachers’ workload to provide more opportunities for professional development through Professional Learning Community (PLC) processes (PNI_modified = 0.2294). 2) The proposed development guidelines consisted of three dimensions with 17 strategies, which were synthesized into a conceptual framework entitled “Contextual SLC for Extra-Large Secondary Schools.” The framework comprised five key components: (1) collegial leadership, (2) teacher empowerment and professionalism, (3) structured parent and community participation, (4) supportive learning communities, and (5) PLC-based evaluation. The findings suggest that sustainable SLC development requires both organizational restructuring and the cultivation of collaborative learning cultures within schools.

References

จณิสตา กองคำ. (2565). แนวทางการพัฒนาความสามารถของครูในการจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของนักเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปราจีนบุรี นครนายก: การประเมินความต้องการจำเป็นแบบสมบูรณ์. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ชนะการ เลี้ยงอำนวย. (2566). แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนศรีวิชัยวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(1), 17–30.

ซาโต มานาบุ. (2559). โรงเรียนแห่งการเรียนรู้ (School as Learning Community). กรุงเทพมหานคร:

ภาพพิมพ์.

พรรณทิภาภรณ์ อภิปริญญา และจุไรรัตน์ สุดรุ่ง. (2562). สภาพและปัญหาของการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 และเขต 2 กรุงเทพมหานคร.

An Online Journal of Education, 14(2), OJED1402047 (12 หน้า).

ศศิชา ไชยศรี, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ, และสุชาดา นันทะไชย. (2568). การเป็นโรงเรียนชุมชนแห่งการเรียนรู้ตามแนวคิดซาโต มานาบุของโรงเรียนมัธยมศึกษา. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(5), 645–662.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

อัญชลี สุขในสิทธิ์. (2565). การศึกษาแนวทางการพัฒนาโรงเรียนให้เป็นโรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้: กรณีศึกษาโรงเรียนขนาดเล็กในจังหวัดสระแก้ว. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 25(2), 125–143.

Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Sage.

DuFour, R., & Fullan, M. (2013). Cultures built to last: Systemic PLCs at work. Bloomington, IN: Solution Tree Press.

Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.

Hallinger, P. (2004). Meeting the challenges of cultural leadership: The changing role of principals in Thailand. Discourse: Studies in the Cultural Politics of Education, 25(1), 61–73.

Hargreaves, A., & O'Connor, M. T. (2018). Collaborative professionalism: When teaching together means learning for all. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.

Hord, S. M. (1997). Professional learning communities: Communities of continuous inquiry and improvement. Southwest Educational Development Laboratory.

Sato, M. (2012). Learning revolution: Starting from the classroom reform. Taipei: Tian-Xia Magazine.

Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.

Sergiovanni, T. J. (1994). Building community in schools. Jossey-Bass.

Stoll, L., Bolam, R., McMahon, A., Wallace, M., & Thomas, S. (2006). Professional learning communities: A review of the literature. Journal of Educational Change, 7(4), 221–258.

Wenger, E. (1998). Communities of practice: Learning, meaning, and identity. Cambridge University Press.