GUIDELINES OF DEVELOPMENT TO ENHANCE LIFELONG LEARNING IN EDUCATION OPPORTUNITY EXPANSION SCHOOLS IN KHANU WORALAKSABURI DISTRICT, KAMPHAENG PHET
Keywords:
Administration, Lifelong learning, Educational Opportunity Expansion SchoolsAbstract
The purposes of this research were 1) study the states and problems of management to enhance lifelong learning. 2) compare the management for enhancing lifelong learning by work experience and professional level. 3) find the guidelines to enhance lifelong learning in the aforementioned schools. 4) evaluate the proposed guidelines. The sample group consisted of 123 school administrators and teachers. The research instruments were a rating scale questionnaire, a focus group discussion recording form, and an evaluation form. Data were analyzed using percentage, frequency ranking, mean, standard deviation, t-test (Independent), and F-test (One-Way ANOVA).
The research findings were as follows: 1) The overall condition of educational administration for promoting lifelong learning was found to be at a moderate level. Regarding the problems in educational administration for promoting lifelong learning, the aspect with the highest frequency was participation. 2)The comparison of the conditions of educational administration for promoting lifelong learning revealed that, when classified by work experience and by academic rank, there were statistically significant differences at the .05 level overall. 3) The guidelines for developing educational administration to promote lifelong learning indicated that: (1) educational institutions should have developed flexible and up-to-date school curricula; (2) educational institutions should have established clear institutional directions through contextual analysis in order to define their vision, identity, and positioning; (3) educational institutions should have conducted planning and problem analysis based on data and technology; (4) educational institutions should have implemented proactive resource management based on the principle of cost-effectiveness; and (5) educational institutions should have managed technology in accordance with the principles of cost-effectiveness and safety.
References
ชวดล ต้นแก้ว. (2568). การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลในกระบวนการนิเทศการศึกษาเพื่อ
การพัฒนาวิชาชีพครูในยุคดิจิทัล: การนิเทศแบบผสมผสาน. วารสารสมาคม
พัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(3), 553-564.
ธันยรัตน์ กอสัมพันธ์. (2567). แนวทางพัฒนาการบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของ
วิทยาลัยอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิจย
วิชาการ, 7(5), 143-158.
นฤเบศร์ ลือเรื่อง. (2567). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการส่งเสริมการศึกษาตลอดชีวิต.
วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(1), 1-10.
นิธิภัทร บาลศิริ. (2568). การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของ
ผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในพื้นที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร. วารสาร
ชมรมบัณฑิตศิลป์, 3(2), 68-81.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
จำกัด.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 120 ตอน
ที่ 20 ก. หน้า 62-63.
ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร และคณะ. (2568). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาตาม
แนวคิดการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), 44-59.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2. (2567). แผนบริหาร
การศึกษาขั้นพื้นฐานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กำแพงเพชร: สำนักงาน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). ดัชนีการศึกษาเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตของ
ประเทศไทย พ.ศ.2563. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการ
เรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2563).
รายงานประจำปี 2563. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา
วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ.
สิริพร ทวะกาญจน์ และสุนทรี วรรณไพเราะ. (2567). การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต
ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสงขลา. วารสาร
การบริหารและนิเทศการศึกษา, 16(1), 58–77.
