SCHOOL SAFETY MANAGEMENT UNDER THE BURIRAM SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Keywords:
Administration, Safety, Educational InstitutionAbstract
The purpose of this research is: 1) to study the management of safety in educational institutions, 2) to compare the management of safety in educational institutions, and 3) to identify guidelines for promoting safety management in educational institutions under the Buriram Secondary Educational Service Area Office. The sample used in the study consisted of 346 school administrators and teachers, with the sample size determined using the Krejcie and Morgan table and stratified random sampling. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire, with a validity index ranging from 0.80 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.96 for the entire questionnaire. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and one-way analysis of variance (F-test)
Research findings revealed that:
- The management of school safety in schools under the Buriram Secondary Educational Service Area Office is generally at a high level. When considering each aspect according to the 3P school safety measures—prevention measures, instillation measures, and suppression measures—it was found that all aspects are at a high level. The aspect with the highest average score is prevention measures, followed by suppression measures, and the aspect with the lowest average is instillation measures.
- The comparison of opinions on school safety management, classified by position, work experience, and school size, showed no differences overall and in each aspect.
- Guidelines for promoting school safety management include setting safety policies and plans, promoting safety awareness, establishing incident management procedures, and coordinating cooperation with relevant agencies.
References
เกษศิรินทร์ สร้อยแห. (2565). การดำเนินงานด้านสถานศึกษาปลอดภัยของโรงเรียน สังกัด
สำนัก งานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา.
เนตรนภา อัตฤทธิ์ และคณะ. (2568). การบริหารความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัด
สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. เสียงธรรมจากมหายาน. 11(2) : 185-203.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
รัตติกุล บุญเทพ และคณะ. (2569). การบริหารงานด้านความปลอดภัยของโรงเรียนเฉพาะ
ความพิการประเภทความบกพร่องทางสติปัญญา กลุ่มสถานศึกษาสังกัดสำนักบริหารงาน การศึกษาพิเศษ กลุ่ม 2. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ. 6(1) : 1-21.
วชิระ กู้สุวรรณวิจิตร. (2567). การบริหารจัดการความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัด
สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุพักตร์ เลยกลาง. (2566). การบริหารด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน เขต
พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ. 3(1) : 465-474.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). คู่มือการดำเนินงานความปลอดภัย ของ
สถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์. (2568). สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษาบุรีรัมย์ เรียกใช้เมื่อ 13 ธันวาคม 2568 จาก https://www.ssbr.go.th/
อลงกต สระนอก และคณะ. (2568). การบริหารความปลอดภัยโดยใช้หลัก 3 ป ใน
สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์. 12(1) : 223-233.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research
Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
