THE RELATIONSHIP BETWEEN DIGITAL LEADERSHIP OF ADMINISTRATORS AND LEARNING ORGANIZATION OF SCHOOLS UNDER THE PHATTHALUNG SECONDARY EDUCATION SERVICE AREA OFFICE
Keywords:
Digital Leadership, Learning Organization, School Administrators.Abstract
This research aimed to: 1) examine the level of digital leadership among school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Phatthalung; 2) investigate the level of learning organization within schools under the same jurisdiction; and 3) explore the relationship between administrators’ digital leadership and the learning organization. The sample consisted of 115 teachers from schools under the Secondary Educational Service Area Office Phatthalung. The sample size was determined using G*Power analysis. Stratified random sampling proportional to school size and simple random sampling by lottery without replacement were employed.
The research instrument was a questionnaire with a content validity index of 1.00 for all items and reliability coefficients of .792 and .804. The statistical methods used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient. In addition, qualitative data were collected using a structured interview and analyzed through content analysis. The results revealed that: 1) the overall level of digital leadership among school administrators was high ( = 3.99, S.D. = .59); 2) the overall level of learning organization within schools was high ( = 4.00, S.D. = .70); and 3) there was a positive relationship between administrators’ digital leadership and the learning organization at a moderately high level, with statistical significance at the .01 level, and a correlation coefficient (r) of .619.
References
จอมลักษณ์ ศรีสวัสดิ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารการบริหารและพัฒนา, 14(2), 105–124.
ชูชาติ พุทธลา. (2561). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐิตา สงค์แก้ว. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลกับประสิทธิผลของสถานศึกษา. วารสาร การศึกษาไทย, 19(1), 45–60.
ศิรินาฎ เศรษฐชนะ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(1), 20–35.
ศุภวัฒน์ มาศรี. (2564). การบริหารจัดการสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. พัทลุง: ผู้แต่ง.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา พ.ศ2563–2565.กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). ยุทธศาสตร์การศึกษาดิจิทัล พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2564). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สมศ.
สุภวัช เชาวน์เกษม. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1. ในวิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders. ttps://www.iste.org/standards
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Zhu, P. (2014). Digital leadership: Key to successful digital transformation. International Journal of Educational Management, 28(3), 1–10.
