THE EFFECTS OF PROBLEM-BASED LEARNING ON SCIENCE LEARNING ACHIEVEMENT IN THE TOPIC OF OUR BODY AND SCIENTIFIC PROBLEM-SOLVING THINKING ABILITIES OF GRADE 6 STUDENTS AT DUSIT DISTRICT PRIMARY SCHOOLS NETWORK IN BANGKOK METROPOLITAN
Keywords:
Problem-based Learning, Science Learning Achievement, Scientific Problem-Solving Thinking AbilitiesAbstract
The purposes of this research were to 1) compare the science learning achievement of Grade 6 students who learned through problem - based learning with the 70 percent criterion, and 2) compare the scientific problem-solving abilities of grade 6 students who learned through problem-based learning between before and after learning. Research design was a pre-experimental study using a one-group pretest–posttest design. The population of the study consisted of 390 grade 6 students from 9 schools in the Dusit district Bangkok in academic year 2025. The research sample consisted of one intact classroom of 27 grade 6 students in Watjansamosorn school which part of Dusit district network Bangkok obtained by cluster random sampling. The research instruments were 1) 3 lesson plans based on problem-based learning in the topic with a total instructional time of 18 hours, 2) a science learning achievement test in the topic of our body, and 3) a scientific problem-solving thinking ability test. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and t-test.
The research findings showed that 1) the science learning achievement of grade 6 students who learned through problem-based learning was significantly lower than the 70 percent criterion at the .05 level of statistical significance, and 2) the scientific problem-solving thinking abilities of the students after learning through problem-based learning was significantly higher than before learning at the .05 level of statistical significance.
Keywords: Problem-based Learning, Science Learning Achievement, Scientific Problem-Solving
Thinking Abilities
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กระทรวงศึกษาธิการ.
กรุงเทพมหานคร. (2568). กทม. เดินหน้าโครงการ “อ่านออก เขียนได้” แก้ปัญหา Learning Loss นักเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2569, จาก https://prbangkok.com
ณัฐพงศ์ เชื้อเพชร, & ยุรวัฒน์ คล้ายมงคล. (2561). สภาพและแนวทางแก้ไขปัญหาการอ่านสะกดคำและเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาในโรงเรียนสังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. An Online Journal of Education, 13(3), 82–95.
พิมพ์ใจ เกตุการณ์. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ความสามารถในการแก้ปัญหา และเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(1), 77–89.
พิมพ์พร ภิญโญ. (2565). การพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการเปลี่ยนแปลงของสารโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
วารุณี ชุมตรีนอก. (2554). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแรงและการเคลื่อนที่ และความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2567). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2566. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
สิริธร บุญประเสริฐ. (2558). การพัฒนาแอปพลิเคชันเพื่อการศึกษาบนอุปกรณ์พกพาร่วมกับกิจกรรมการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน วิชาวิทยาศาสตร์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 8(1), 664–678.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2568). รายงานข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา ปีการศึกษา 2568. สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.
สำรวย ลายตลับ. (2567). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานในระดับประถมศึกษา. สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.
ศุภฤทธิ์ ไชยเลิศ. (2558). ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. วารสารพิฆเนศวร์สาร, 11(2), 86–99.
Arifin, Z. (2020). The effect of structured inquiry-based learning on students’ scientific problem-solving skills. Journal of Science Education, 14(2), 45–52.
Cai, B. (2020). Problem-based learning in science education: Effects on students’ critical thinking and problem-solving skills. International Journal of Science Education, 42(14), 2345–2365.
Deniş-Çeliker, H., & Dere, S. (2022). The effects of problem-based learning supported by experiments in science course: Students’ inquiry learning and reflective thinking skills. Journal of Science Learning, 5(1). https://doi.org/10.17509/jsl.v5i1.32076
Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235–266.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1999). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic learning (5th ed.). Allyn & Bacon.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Follett Publishing Company.
OECD. (2023). PISA 2022 results (Volume I): The state of learning and equity in education. OECD Publishing.
Piaget, J. (1963). The psychology of intelligence. Routledge & Kegan Paul.
Sadeh, I., & Zion, M. (2009). The development of dynamic inquiry performances within an open inquiry setting: A comparison to guided inquiry setting. Journal of Research in Science Teaching, 46(10), 1137–1160.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
Weir, J. J. (1974). Problem solving is everybody's problem. The Science Teacher, 41(3), 16–18.
