GUIDELINES FOR DEVELOPING ACADEMIC LEADERSHIP IN THE DIGITAL ERA FOR SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER THE OFFICE OF UDON THANI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA
Keywords:
Digital Academic Leadership, Administrators, Development GuidelinesAbstract
This research aimed to: 1) examine the components of digital academic leadership among educational administrators, and 2) design development guidelines for digital academic leadership of educational administrators. The study employed a mixed-methods research design conducted in two phases. Phase 1 investigated the components of digital academic leadership among educational administrators, with data collected from five experts. Data were analyzed using descriptive statistics including means and standard deviations. Phase 2 focused on designing development guidelines for digital academic leadership of educational administrators, divided into two stages: Stage 1 involved identifying development approaches through semi-structured interviews, and Stage 2 evaluated the development guidelines using descriptive statistical analysis including means and standard deviations.
The research findings revealed that: 1) The components of digital academic leadership among educational administrators comprised seven elements: 1.1) establishing vision, mission, and goals in the digital era; 1.2) curriculum management and instructional delivery through digital innovation; 1.3) developing teachers and educational personnel in digital knowledge and skills; 1.4) supervision, monitoring, and evaluation using digital technology; 1.5) creating digital learning atmosphere and culture; 1.6) building collaborative networks for learning in the digital age; and 1.7) promoting research and development of digital educational innovations. The overall appropriateness level of these components was rated at the highest level. 2) The design of development guidelines for digital academic leadership among educational administrators revealed seven dimensions encompassing 32 development approaches, with appropriateness and feasibility rated at the highest level.
References
กนกอร สมปราชญ์. (2562). ภาวะผู้นำทางการศึกษา. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กัลยา วงษ์นิกร. (2565). การพัฒนานวัตกรรมดิจิทัลในสถานศึกษา: ปัจจัยสู่ความสำเร็จ. วารสารศึกษาศาสตร์, 18(2), 135-148.
จรุณี เก้าเอี้ยน. (2557). การบริหารงานวิชาการ. ยะลา: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 5(2), 1-15.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(3), 1-15.
จิรวรรณ์ เล่งพานิชย์. (2564). การพัฒนาระบบนิเทศด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 15(1), 70-85.
ทิศนา แขมมณี. (2565). การบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค New Normal. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 17(1), 1-12.
นงลักษณ์ วิริยะพงษ์. (2565). การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัลในสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 17(3), 145-160.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ประเวศ วะสี. (2563). เครือข่ายการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน.
ประสิทธิ์ สาระพันธ์. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 9(2), 165-182.
พรรณี สุวรรณชาติ. (2564). การพัฒนาระบบนิเทศดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(3), 115-130.
ภาวิดา ธาราศรีสุทธิ. (2550). ภาวะผู้นำและจริยธรรมสำหรับผู้บริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556). วิจัยเชิงคุณภาพทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนา ดวงแก้ว. (2564). การบริหารหลักสูตรดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ในยุค Next Normal. วารสารวิชาการการบริหารการศึกษา, 5(2), 125-140.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. (2563). การพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูในยุค Thailand 4.0. กรุงเทพมหานคร: โอเพ่นเวิลด์ส.
วิจารณ์ พานิช. (2564). นวัตกรรมการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิทยา วาโย. (2563). ปัจจัยความสำเร็จในการพัฒนาระบบนิเทศดิจิทัลสำหรับสถานศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(1), 105-118.
สมชาย เทพแสง. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค Thailand 4.0. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(34), 80-93.
สมศักดิ์ วงศ์ประเสริฐ. (2563). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 15(2), 75-92.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2564). การพัฒนาครูดิจิทัลในยุค Disruption. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิทย์ มูลคำ. (2563). การพัฒนาวิสัยทัศน์ด้านดิจิทัลสำหรับสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ภาพพิมพ์.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Best, J. W. (1997). Research in Education (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Sheninger, E. (2014). Digital Leadership: Changing Paradigms for Changing Times. California: Corwin Press.
